Thursday, May 27, 2010

ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ဥပေဒ (နအဖ ဥပေဒ အမွတ္ - ၁/ ၂၀၁၀) ကို ေ၀ဖန္သုံးသပ္ျခင္း

ဦးမ်ဳိး (ဥပေဒ) / ၁၉ ေမ ၂၀၁၀
http://www.khitpyaing.org/index.php?route=detail&id=971

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပထမဦးဆုံးေသာ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒမွာ (၁၉၄၈ ခုႏွစ္၊ အက္ဥပေဒအမွတ္ - ၆၅ ) “၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ပါလီမန္ေရြးေကာက္ပြဲအက္ဥပေဒ” ျဖစ္သည္။ တဆက္တည္း ပါလီမန္ေရြးေကာက္ပြဲနည္းဥပေဒမ်ားကိုလည္း ျပ႒ာန္းၿပီး က်င္းပခဲ့ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယခုကဲ့သို႔ တျပည္ေထာင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒတြင္ပါရွိေသာ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္တြင္ (၂၂၄) ဦးအနက္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ေစလႊတ္ေသာ စစ္သားကိုယ္စားလွယ္ (၅၆) ဦးေနရာႏွင့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္တြင္ (၄၄၀) ဦးအနက္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ေစလႊတ္ေသာ စစ္သားကိုယ္စားလွယ္ (၁၁၀) ဦး ေနရာတုိ႔ကုိ ႀကိဳတင္သတ္မွတ္ထားခဲ့ျခင္းမ်ဳိး မရွိပါ။ မဲေပးျခင္းဆုိင္ရာမူကို ခ်ဳိးေဖာက္ၿပီး ေနရာရယူ သတ္မွတ္ထားျခင္းမ်ဳိးကို အလ်ဥ္းမေတြ႔ရပါ။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒ ပုဒ္မ ၇၄၊ ၁၀၉၊ ၁၄၁၊ ၁၆၁ တို႔ႏွင့္အညီ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ႏွင့္ ဥပေဒျပဳက႑ အဆင့္အသီးသီးတုိ႔တြင္ တပ္မေတာ္သား (၂၅) ရာခုိင္ႏႈန္း ပါ၀င္ေစရန္ ေနရာႀကိဳတင္သတ္မွတ္ထားျခင္းမ်ဳိးလည္း လုံး၀မပါရွိပါ။ တျပည္ေထာင္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံအေျခခံဥပေဒႏွင့္ စေရြးကုိက္ အံ၀င္ခြင္္က်ျဖစ္ေစရန္ ျပ႒ာန္းလာသည့္ နအဖ ဥပေဒ အမွတ္ ၁/၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ဥပေဒ၏ ဘက္လိုက္မႈ မတရားမႈအားလုံးကို ေဖာ္ထုတ္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။

၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒ ပုဒ္မ - ၂၀၁ ပါ (က) မွ (ဍ) အထိ သမၼတ၊ ဒုသမၼတ၊ ဒုသမၼတ၊ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒၊ အမ်ဳိးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒၊ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၊ ဒုတိယတပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၊ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး၊ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး၊ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး၊ နယ္စပ္ေရးရာ၀န္ႀကီး၊ စုစုေပါင္း (၁၁) ဦးစလုံးမွာ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္မည့္ စစ္အုပ္စု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္။ ထို (၁၁) ဦး၏ အမည္စာရင္းကို ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ျခင္း မျပဳမီကပင္ ေနျပည္ေတာ္တြင္ စာရင္းထြက္ၿပီးသားရွိပါသည္။ (၁၁) ဦး စစ္အုပ္စုက စိတ္ႀကိဳက္ ေခါင္းစဥ္လုိက္ေရြးခ်ယ္သြားမည့္ ေကာ္မရွင္ဥပေဒကို ၉.၃.၂၀၁၀ ေန႔စြဲျဖင့္ ထုတ္ျပန္လာပါသည္။ သမိုင္းကို မအေအာင္ (ငတုံး ငအ) မျဖစ္ေအာင္ သင္ၾကားထားၿပီးေသာ တုိက္ပြဲ၀င္ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ မတရားသည့္ အမိန္႔အာဏာမွန္သမွ် ဆန္႔က်င္တိုက္ဖ်က္ပစ္ရန္ လိုပါသည္။

၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ - ၄၄၃ (ဤဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ အာဏာတည္သည့္ေန႔မတုိင္မီ ႏိုင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီက ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရးအတြက္ ႀကိဳတင္ေဆာင္ရြက္သည့္ လုပ္ငန္းရပ္မ်ားသည္ ဤဥပေဒအရ ေဆာင္ရြက္သည္ဟု မွတ္ယူရမည္။) ႏွင့္အညီ ျပ႒ာန္းသည္ဟုလည္း ေဖာ္ျပထားသည္။ နအဖေကာင္စီကုိ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ နအဖေကာင္စီ၏ လုပ္ငန္းရပ္မ်ားကိုေသာ္လည္းေကာင္း ၂၀၀၈ အေျခခံဥပေဒထဲတြင္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ ထည့္သြင္းထားျခင္းကိုယ္ႏိႈက္က မတရားဘက္လိုက္မႈကို ႀကီးႀကီးမားမား လုပ္ေဆာင္သြားမည္ဟု စိန္ေခၚထားေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ သြားေလသူ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးစိုး၀င္း ေျပာခဲ့သည့္ သူတို႔အစိုးရဟာ တဆက္တည္း အုပ္ခ်ဳပ္သြားမည့္ အစိုးရျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့သည့္ စကားအတုိင္း အမွန္တကယ္ လုပ္ခ်လိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေတြ႔ရသည္။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံျဖင့္ ေျဗာင္လိမ္စရာ မလိုအပ္ေတာ့။ ယခု နအဖစစ္အစိုးရသည္ ၂၀၁၀ နအဖစစ္အစိုးရသာျဖစ္ေၾကာင္းကို ျပည္သူေတြက ေမ်ာက္ေလာင္း ေမ်ာက္ေလာင္းပါပဲဗ်ာ ေျပာကုန္ၾကၿပီ။

ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ဥပေဒကုိ ထုတ္ျပန္သည္က နအဖ ဥကၠ႒ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ။ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကုိ အဖြဲ႔၀င္ (၁၇) ဦးျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းေပးသည္က နအဖ အတြင္းေရးမႉး (၁) ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သီဟသူရ တင္ေအာင္ျမင္ဦး။ ေကာ္မရွင္အဖြဲ႔၀င္တဦးခ်င္းကို စစ္ေဆးၾကည့္လိုက္ပါက ဆႏၵခံယူပြဲက်င္းပေရးေကာ္မရွင္ အဖြဲ႔၀င္ (၄၅) ဦးထဲမွာ ပါ၀င္ခဲ့သည့္ လခစား၀န္ထမ္းမ်ားသာ ျဖစ္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ၎ပုဂၢိဳလ္အားလုံးမွာ နအဖႏွင့္ ႀကံ့ဖြံ႔ မေတာ္မတရားလုပ္ခဲ့သည့္ အမႈတိုင္းလိုလိုမွာ ပါ၀င္ခဲ့သည့္ နာမည္ပ်က္ႏွင့္ ေက်ာ္ၾကားေသာ လူမ႐ုိေသ ရွင္မ႐ိုေသ လူမသိသူမသိ လခစား မင္းတိုင္းေက်မ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း လွည္းေနေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္ သိၾကပါသည္။ ယခုေကာ္မရွင္ဥပေဒ (၁/၂၀၁၀) ပုဒ္မ - ၄ (ခ) တြင္ “ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားသည့္ ဂုဏ္သတင္းရွိေသာ ပုဂၢဳိလ္အျဖစ္ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီက ယူဆသူျဖစ္ရမည္” ဟု ေပၚလြင္စြာ ေဖာ္ျပထားသည္။ နအဖ စစ္ေကာင္စီက ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားသည့္ ဂုဏ္သတင္းရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ယူဆသူမ်ားသာျဖစ္ရမည္ ဆိုေသာေၾကာင့္ နအဖဘက္ ဘက္လိုက္သူမ်ားသာ ျဖစ္ေနပါသည္။ ဘက္လိုက္မႈႀကီးစြာ တရားမွ်တမႈကင္းမဲ့စြာျဖင့္ ေရြးေကာက္ပြဲ ကန္လန္႔ကာေရွ႕ ထြက္ျပလာပါသည္။

ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ဥပေဒပုဒ္မ- ၄ (စ) အရ “ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ႏွင့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားသည္ လစာ၊ စရိတ္၊ ေၾကးေငြရေသာ အျခားမည္သည့္ ရာထူးကိုမွ် လက္ခံျခင္းမျပဳသူ ျဖစ္ရမည္” ဟု ေဖာ္ျပထားပါသည္။ အျခားရာထူးဆုိသည္မွာ ေကာ္မရွင္ရာထူးမွလြဲ၍ မည္သည့္ရာထူးကိုမွ် လက္ခံျခင္းမျပဳရသူသာ ျဖစ္ရပါမည္။ ေကာ္မရွင္ဥကၠ႒ ဦးသိန္းစိုး အပါအ၀င္ ေကာ္မရွင္အဖြဲ႔၀င္အားလုံးမွာ အစိုးရ၀န္ထမ္းဘ၀မွ ထြက္ႏွင့္ၿပီးသားျဖစ္ရပါမည္။ သို႔မဟုတ္ပါက ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ကင္းရွင္းသူ၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီ၀င္မဟုတ္သူ ျဖစ္ရမည္ဆိုေသာ ဤဥပေဒ ပုဒ္မ - ၄ (င) ကုိ ခ်ိဳးေဖာက္ေနသူမ်ားျဖစ္၍ ေကာ္မရွင္တဖြဲ႔လုံး ဥပေဒခ်ဳိးေဖာက္သူမ်ားအျဖစ္ ရာဇ၀တ္ေကာင္မ်ားကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံတကာျမင္ကြင္းတြင္ ၾကည့္မေကာင္း ျမင္မေကာင္း အျမင္မေတာ္ျဖစ္ေနသည္္။

ဤေကာ္မရွင္ ဥပေဒပုဒ္မ - ၂ (စ) တြင္ “ေကာ္မရွင္ဆိုသည္မွာ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ျခင္းဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ႀကီးၾကပ္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေရးအတြက္လည္းေကာင္း၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားကို ႀကီးၾကပ္ႏိုင္ေရးအတြက္လည္းေကာင္း ဤဥပေဒႏွင့္အညီ ဖြဲ႔စည္းေသာ ျပည္ေထာင္စု ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ကို ဆိုသည္” ဟု ေဖာ္ျပထားၿပီး ဤဥပေဒ ပုဒ္မ-၈ တြင္ ေကာ္မရွင္၏ တာ၀န္ႏွင့္ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။

ပုဒ္မ ၈ (ဋ) တြင္ “ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားကို ဥပေဒႏွင့္အညီ ေဆာင္္ရြက္ေစရန္ ႀကီးၾကပ္ျခင္း၊ ႀကီးၾကပ္ေစျခင္းႏွင့္ လမ္းၫႊန္ျခင္း” ဟု ထပ္ဆင့္ျပ႒ာန္းထားျပန္သည္။

ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္မွာ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းရပ္မ်ားတြင္သာ တခုတည္းေသာ တာ၀န္ရွိပါသည္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားႏွင့္ လုံး၀ကင္းရွင္းေနရမည္ျဖစ္ၿပီး ပါတီႏိုင္ငံေရးထဲတြင္ ပါ၀င္ႀကီးၾကပ္ျခင္း၊ လမ္းၫႊန္ျခင္းမ်ား လုပ္ရသည့့္ အဖြဲ႔မ်ဳိးမဟုတ္ပါ။ ဘက္လုိက္မႈ လုံး၀ကင္းရွင္းႏုိင္ရန္ ဥပေဒအရပင္ တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားေလ့ရွိပါသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ သမိုင္းအခ်က္အလက္မ်ားကုိ ျပန္လည္ငဲ့ေစာင္းၾကည့္လိုက္လွ်င္ ပါလီမန္ေခတ္ကာလက ယခုစစ္အုပ္စု၏ ဘိုးေအ ဗိုလ္ေန၀င္းကိုယ္တုိင္က ေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေျခလြန္လက္္လြန္ တည္ၿမဲတို႔ မဲရရွိရန္ လူသိရွင္္ၾကား ဘက္လိုက္္ၾကသည္ဟု အေၾကာင္းျပကာ မိမိမလိုလားသူ စစ္ဗိုလ္ႀကီးမ်ားအခ်ဳိ႕ကုိ လွ်ဳိ႕၀ွက္အစည္းအေ၀းသို႔ ဗိုလ္ေန၀င္းကိုယ္တိုင္ တင္္သြင္း၍ ရာထူးမွထုတ္ခဲ့သည္။ ဗိုလ္မႉးခ်ဳပ္ ေအာင္ေရႊ၊ ဗိုလ္မႉးႀကီး ေအးေမာင္၊ ဗိုလ္မႉးႀကီး တင္ေမာင္၊ ဗိုလ္မႉးႀကီး လူေမာ္၊ ဗိုလ္မႉးႀကီး ၾကည္၀င္း၊ ဗိုလ္မႉးႀကီး သိန္းတုတ္ႏွင့္ ဒုတိယဗိုလ္မႉးႀကီး ခ်စ္ခိုင္တို႔အား ပင္စင္လစာေပး၍ တပ္မွ အနားယူၾကေစသည္။(ေၾကးမုံ ဦးေသာင္း - ေရႊကညစ္ႏွင့္ ေရးကာ စာကိုစီ၊ စာ-၁၂၅) ဟု ဖတ္မွတ္ဖူးပါသည္။ ဘက္လိုက္္မႈ လုံး၀ကင္းရွင္းေစရန္ ေတြ႔ရေသာ ျဖစ္ရပ္သာဓကတခု ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပါတီစုံေရြးေကာက္ပြဲကို ငါးႀကိမ္တုိင္တုိင္ က်င္းပခဲ့ဖူးပါသည္။
၁။ ပထမအႀကိမ္ ၁၉၄၇ ဧၿပီ (၉) ရက္ေန႔တြင္ က်င္းပခဲ့သည္။ အမတ္ေနရာ (၂၂၅) ေနရာတြင္ ဖဆပလအဖြဲ႔ခ်ဳပ္က (၉၇) ရာခုိင္ႏႈန္း အႏိုင္ရၿပီး သခင္သန္းထြန္း၏ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက အမတ္ (၈) ေနရာ အႏုိင္ရခဲ့သည္။
၂။ ဒုတိယအႀကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ၁၉၅၂ ခုႏွစ္တြင္ က်င္းပသည္။
၃။ တတိယအႀကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို ၁၉၅၆ ခုႏွစ္တြင္ ဖဆပလ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္၌ ပုံမွန္က်င္းပခဲ့သည္။
၄။ စတုတၳအႀကိမ္ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္သည့္ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲကို အိမ္ေစာင့္အစုိးရနာမည္ခံၿပီး မလႊဲမေရွာင္သာ က်င္းပေပးခဲ့သည္။
၅။ ပၪၥမအႀကိမ္ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲကိုလည္း မလႊဲမေရွာင္သာ စစ္အုပ္စုက လုပ္ေပးခဲ့သည္။ မဲ (၈၂) ရာခုိင္ႏႈန္းျဖင့္ အျပတ္အသတ္ အႏိုင္ရပါတီ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္၏ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ပစ္ပယ္ခဲ့သည္။ န၀တ ေရြးေကာက္ပြဲဥပေဒ အမွတ္ - ၁/၈၈၊ ပုဒ္မ - ၃ တြင္ “လႊတ္ေတာ္ကို မဲဆႏၵနယ္မ်ားမွ ဤဥပေဒအရ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္လုိက္ေသာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းရမည္” ဟု ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ျပ႒ာန္းထားသည့္ ဥပေဒအား ကိုယ္တုိင္ခ်ဳိးေဖာက္ကာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၂၀၀) ေက်ာ္အပါအ၀င္ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္၀င္မ်ား လူ (၁) ေထာင္ေက်ာ္ကို ဖမ္းဆီးအေရးယူခဲ့သည္။ ယခုေနာက္ဆုံးအေနျဖင့္ န၀တ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ဥပေဒ အမွတ္ ၁/၈၈ ကုိ ဤ နအဖ ေကာ္မရွင္ဥပေဒ ၁/ ၂၀၁၀ ပုဒ္မ ၁၄ ျဖင့္ ႐ုပ္သိမ္းလိုက္ျပန္ပါသည္။ ဥပေဒကို ႏိုင္ငံေရးက ေမြးဖြားေပးရသျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးကို ဥပေဒျဖင့္ သတ္ပစ္္၍ ရေကာင္းသည့္အရာမဟုတ္ပါ။ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ပါတီ ပိုမိုေတာက္ေျပာင္လာပါသည္။ သမိုင္းျဖစ္္ရပ္မွန္မ်ားက ပူပူေလာင္ေလာင္ ရွိေနသည္။

၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ဇြန္လ (၇) ရက္ေန႔က နအဖ ထုတ္ျပန္သည့္ ၅/၉၆ - အမ်ဳိးသားညီလာခံလုပ္ငန္းမ်ား ေအာင္ျမင္စြာ ေဆာင္ရြက္ေရးကို ေႏွာင့္ယွက္ဆန္႔က်င္ျခင္းမွ ကာကြယ္သည့္ ဥပေဒကို ထုတ္ျပန္၍ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအား …
(က) ကာလသတ္မွတ္၍ ရပ္ဆုိင္းထားႏုိင္သည္။
(ခ) ဖ်က္သိမ္းႏုိင္သည္ (သို႔မဟုတ္)
(ဂ) မတရားသင္းဥပေဒအရ မတရားသင္းအျဖစ္ ေၾကညာႏုိင္ေၾကာင္း ျပ႒ာန္းထားေသးသည္။ တုိင္းရင္းသား ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ႏွစ္ရွည္ေထာင္ဒဏ္မ်ား ခ်မွတ္ထားသည္။ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အက်ဥ္းေထာင္တြင္း အသက္စြန္႔လႊတ္ခဲ့ရသည္။ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလုံးကို ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ လႊတ္ေပးရေပမည္။ အေရြးေကာက္ခံပိုင္ခြင့္လည္း ေပးရမည္။ လူတိုင္းလူတိုင္း လူ႔အခြင့္အေရး ရွိသင့္ေပသည္။

ဤေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္ ဥပေဒပုဒ္မ - ၉ တြင္ “ေအာက္ပါကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေကာ္မရွင္၏ အဆုံးအျဖတ္သည္ အၿပီးအျပတ္ ျဖစ္ေစရမည္။
(ခ) ေရြးေကာက္ပြဲ ခုံအဖြဲ႔မ်ား၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား၊ အမိန္႔မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းသည့္ အယူခံမႈမ်ားႏွင့္ ျပင္ဆင္မႈမ်ား။
(ဂ) ႏိုင္ငံေရး ပါတီမ်ား မွတ္ပုံတင္ျခင္း ဥပေဒအရ ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား” ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။

ခုံအဖြဲ႔၏ အဆုံးအျဖတ္သည္ အၿပီးအျပတ္(conclusive) ျဖစ္သည္ဟု အတိအက်
ျပ႒ာန္းထားသျဖင့္ နအဖ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံ ပုဒ္မ - ၂၉၄ တြင္ ပါရွိေသာ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္သည္ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အျမင့္ဆုံး တရား႐ုံးျဖစ္သည္ ဆိုေသာ တရားစီရင္ေရးအာဏာထက္ ေရြးေကာက္ပြဲခုံ႐ုံးက ပိုမိုျမင့္မားေနသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ တရားလက္လြတ္ အသားကုန္ အာဏာေပး၍ မည္သည့္တရားစီရင္ေရးကမွ ၀င္ေရာက္ကုစားမေပးႏုိင္သည့္ မတရားခုံ႐ုံးမ်ိဳးကို မည့္သည့္ႏုိင္ငံတြင္မွ ျပ႒ာန္းထားျခင္းမရွိပါ။ အ႐ူးအမူး အာဏာေလာဘေဇာတက္ကာ မေတာ္မတရားလုပ္ႏုိင္ရန္ ရမ္းကားစိမ္ေခၚမႈ ျဖစ္သြားပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးပါတီမ်ားကို လမ္းၫႊန္ဦးမည္ ဆိုသည္က ပို၍ရယ္ေမာဖြယ္ရာျဖစ္ေနသည္။ တရားစီရင္ေရးစနစ္တခုလုံးအေပၚ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က လႊမ္းမိုးခ်ယ္လွယ္သြားေစရန္ ျပ႒ာန္းလာမႈမွာ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြက္ အနိ႒ာ႐ုံမ်ားကိုသာ ျဖစ္ေပၚလာေစႏုိင္ပါသည္။ တရားမွ်တမႈ လုံး၀ဆိတ္သုဥ္းသြားေစသည္။ စစ္အုပ္စု ႀကံ႕ဖြဲ႔မဟုတ္ေသာ အျခားတဦးဦး တဖြဲ႔ဖြဲ႔က မေတာ္တဆ အေရြးခံခဲ့ရလွ်င္ စစ္အုပ္စုက ကန္႔ကြက္ၿပီး သူတို႔စိတ္ႀကိဳက္ဖြဲ႔ထားသည့္ ခုံအဖြဲ႔က ႀကိဳက္သလို ဆုံးျဖတ္တာကို မုခ်ခံၾကရေပမည္။ မတရားမႈမွန္သမွ် တိုက္ဖ်က္ပစ္ရမည္က သမိုင္းေပးတာ၀န္ျဖစ္သည္။

ဤဥပေဒ ၁/၂၀၁၀ ပုဒ္မ - ၂ (စ်) တြင္ “ေရြးေကာက္ပြဲ ခုံအဖြဲ႔ဆိုသည္မွာ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ျခင္းဆိုင္ရာ အျငင္းပြားမႈကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရတိုင္း သို႔မဟုတ္ ကိုယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ ဦးစီးအဖြဲ႔၀င္ ေရြးခ်ယ္ခန္႔ထားျခင္းႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ကန္႔ကြက္ခ်က္ကိုေသာ္လည္းေကာင္း ၾကားနာစစ္ေဆးရန္ ေကာ္မရွင္က ဤဥပေဒႏွင့္အညီ ဖြဲ႔စည္းေသာအဖြဲ႔ကုိ ဆိုသည္” ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ ခုံအဖြဲ႔သည္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ -၂ရ၆ (ဇ) အရ ေရြးခ်ယ္ခန္႔ထားသည့္ ပုဂၢိဳလ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ဖြဲ႔စည္းပုံကိုေက်ာ္ၿပီး စစ္ေဆးဆုံးျဖတ္ပုိင္ခြင့္မရွိပါ။ အေျခခံဥပေဒစည္းေဘာင္ကိုေက်ာ္၍ ခုံအဖြဲ႔အား ပါ၀င္စြက္ဖက္ပိုင္ခြင့္ေပးထားျခင္းမွာ စစ္အုပ္စု နအဖ မလိုလားသူ တဦးဦး ပါ၀င္လာပါက ကန္႔ကြက္ဖယ္ရွားႏုိင္ရန္ ျဖစ္သည္ကို ေပၚလြင္ထင္ရွားစြာ ေတြ႔ျမင္ရပါသည္။ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ ေဒသမ်ားရွိ လူမ်ဳိးစုျပည္သူမ်ား၏ ေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္ ဆႏၵကိုပါ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ပုိင္ခြင့္ ေပးထားပါသည္။ ဤေရြ႕ဤမွ် ခုံအဖြဲ႔၏ အဆုံးစြန္ေသာ အာဏာကို ႀကိဳက္သလိုထင္ရာ စိုင္းႏိုင္ရန္ ျပ႒ာန္းလုိက္ျခင္းမွာ စစ္အုပ္စု နအဖ၏ စစ္ဗ်ဴ႐ိုကရက္လူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒကို အစြယ္ထုတ္ျပလိုက္ျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္။ အာဏာလြန္ကဲစြာ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈကုိ မီးေလာင္ရာ ေလပင့္လိုက္သည့္ ျပ႒ာန္းခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။

ေရြးေကာက္္ပြဲ ေကာ္မရွင္ ဥပေဒ (နအဖ ဥပေဒ အမွတ္ - ၁/၂၀၁၀) တြင္ ပါရွိေသာ ဥပေဒအရ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ မတရားမႈ၊ ဘက္လိုက္မႈ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ၊ ျပစ္မႈဆုိင္ရာ ဥပေဒပါ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ ျပစ္မႈမ်ားကို ေကာ္မရွင္က က်ဴးလြန္လွ်င္ အေရးယူအျပစ္ေပးရန္ ပုဒ္ထီးပုဒ္မ တခုမွ် မပါသည္ကုိလည္း ထူးကဲစြာ ေတြ႔ျမင္ရပါသည္။ ေရြးေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ ျပစ္မႈမ်ားအားလုံးအား စစ္ေဆးစီရင္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ေပးရမည့္ သီးျခားလြတ္လပ္သည့္ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာ တရား႐ုံးမ်ားျဖင့္သာ အဆုံးအျဖတ္ခံယူရပါမည္။ မတရားမႈ၊ ဘက္လိုက္မႈ၊ အႏိုင္က်င့္မႈ၊ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈမ်ားကို တေလွ်ာက္လုံး တဆက္စပ္တည္း က်ဴးလြန္လာသည့္ နအဖစစ္အုပ္စု၏ ႀကံ့ဖြံ႔ႏွင့္ စြမ္းအားရွင္လို အဖြဲ႔အစည္းမ်ဳိးအား ပါတီမွတ္ပုံတင္ခြင့္ ေပးရသည့္ ဤေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္မွာ နအဖစစ္အစိုးရ ရာဇ၀တ္မႈက်ဴးလြန္ရာတြင္ အႀကံတူဉာဏ္တူ ပူးေပါင္းပါ၀င္ က်ဴးလြန္သည့္ ပူးတြဲတရားခံမ်ား ျဖစ္ေနပါသည္။ သို႔ျဖစ္ပါ၍ ဦးသိန္းစိုး ဥကၠ႒ အပါအ၀င္ (၁၇) ဦး အဖြဲ႔အား ေရြးေကာက္ပြဲ မက်င္းပမီကပင္ ဤဥပေဒႏွင့္တပါတည္း ဖ်က္သိမ္းပစ္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဥပေဒေရးရာ ေ၀ဖန္သုံးသပ္ခ်က္အျဖစ္ ထုတ္ေဖာ္တင္ျပအပ္ပါသည္။

Monday, May 24, 2010

လြတ္လပ္ေရးအတြက္သွ်မ္းျပည္ေတာ္လွန္ေရးေန႔

Friday, 21 May 2010 11:31 ယိင္းေမြေခါ၀္


သမိုင္း၀င္သွ်မ္းျပည္ေတာ္လွန္ေရးေန႔သည္ ယခုႏွစ္ ေမလ ၂၁ ရက္ေန႔ဆိုလွ်င္ ၅၂ ႏွစ္ေျမာက္ခဲ့ ၿပီျဖစ္ပါသည္။ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား မိမိအမ်ဳိးသားတန္းတူအခြင့္အေရးအတြက္ ဓါးလွံလက္နက္ ကိုင္ဆြဲ၍ စတင္ေတာ္လွန္ ခဲ့ၾကသည့္ေန႔ျဖစ္သည္။

အမ်ဳိးသားတန္းတူေရး၊ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရး၊ လြတ္လပ္ေရးမ်ားကို လုိလားၾကေသာေၾကာင့္ သွ်မ္းေစာ္ဘြားမ်ား၊ သွ်မ္းတိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္အတူ ၁၉၄၇ ပင္လံုညီလာခံႀကီးတြင္ ပင္လံုစာခ်ဳပ္၌ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၾကသည္။

[သွ်မ္းေတာ္လွန္ေရးဖခင္ စ၀္ႏြဲ႕ ေစာယႏၱ]


လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပိုင္း ၁၉၅၀ တြင္ တ႐ုတ္ျဖဴ (ကြန္ျမဴနစ္) မ်ား သွ်မ္းျပည္သို႔ နယ္ကၽြံ၀င္ေရာက္ လာၿပီး လူ႔အခြင့္ အေရးမ်ား ခ်ဳိးေဖာက္ခဲ့ၾကသည္။ ဗမာ့တပ္မေတာ္က တ႐ုတ္ျဖဴမ်ားကို ကူတိုက္ ေပးမည္ဟု အေၾကာင္းျပၿပီး ၁၉၅၂ တြင္ သွ်မ္းျပည္သို႔ အလံုးအရင္းခ်ီတက္လာခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေသာ္တ႐ုတ္ျဖဴမ်ားအား နိမ္ႏွင္းတိုက္ခိုက္ျခင္းမရွိသည့္အျပင္ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားကိုခ်ဳိးေဖာက္၊ သွ်မ္းျပည္နယ္ အစိုးရအာဏာကိုလည္း ေသးသိမ္ေအာင္လုပ္လာခဲ့ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ သွ်မ္းျပည္ သည္ ဗမာ့တပ္မေတာ္၏ စစ္ဖိနပ္ေအာက္ ေရာက္သြားခဲ့သည္။

ပင္လံုစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုၿပီးေနာက္ အေျခခံဥပေဒကို ေရးဆြဲရာတြင္ ျပည္နယ္မ်ား ျပည္ေထာင္စုမွခြဲထြက္လိုလွ်င္ ၁၀ ႏွစ္ ေနာက္ပိုင္ းခြဲထြက္ႏိုင္သည္ဟုပါရွိသည္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ၉ ႏွစ္အၾကာ စစ္အုပ္စု ဖိႏိွပ္ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ၾကေသာေၾကာင့္ သွ်မ္းမ်ဳိးခ်စ္လူငယ္အခ်ဳိ႕ ျပည္ေထာင္စုမွခြဲထြက္ရန္ အဆိုတင္သြင္းခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္အခြင့္အေရးမရရွိခဲ့ေပ။

အဖက္ဖက္နစ္နာမႈအေပၚ မခံမရပ္ႏိုင္ၾကသည့္အတြက္ စ၀္ႏြဲ႕ေစာယႏၱ ဦးေဆာင္ေသာ သွ်မ္းမ်ဳိးခ်စ္လူငယ္ ၃၁ ေယာက္ ပါ၀င္ေသာအဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕သည္ ၁၉၅၈ ေမလ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ မိုင္းတံုၿမိဳ႕နယ္ရွိ နမ့္ကၽြက္ေခ်ာင္းေဘး ေတာတြင္းတစ္ေနရာ တြင္ သွ်မ္းျပည္လြတ္လပ္ေရးရရန္ နယ္ခ်ဲ႕ဗမာတပ္ကို တြန္းလွန္တိုက္ပြဲ၀င္မည္ဟု ေသြးသစၥာေရေသာက္ခဲ့ၾကၿပီး ေတာ္လွန္ ေရးသမိုင္း ပထမစာမ်က္ႏွာ စဖြင့္လိုက္ပါေတာ့သည္။

ထိုအခ်ိန္မွစ၍ သွ်မ္းေခါင္းေဆာင္အသီးသီးက သွ်မ္းျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ယေန႔တိုင္ လက္နက္ကိုင္တိုက္ပြဲ၀င္ ေတာ္လွန္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

ယခုတိုင္လြတ္ေျမာက္ေရး ႏွင့္ အလွမ္းေ၀းေနမႈမွာ-
၁. စည္းလံုးညီၫြတ္မႈမရွိျခင္း
၂. ျမန္မာႏွင့္ကမၻာ့ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနက အခြင့္အလမ္းေပးမႈမရွိျခင္း
၃. ေခါင္းေဆာင္မ်ား အရည္အေသြးမ်ားစြာလိုအပ္ေနျခင္း၊
၄. ေရတို၊ေရရွည္မဟာနည္းဗ်ဴဟာမ်ားမရွိျခင္း
၅.ျပည္သူအမ်ားလက္ခံက်င့္သံုးႏိုင္မည့္ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္မႈသေဘာတရားမရွိျခင္း တို႔ေၾကာင့္ျဖစ္သည္ဟု သံုးသပ္ပါသည္။

[ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းစာမ်က္ႏွာစဖြင့္သည့္ သွ်မ္းလူငယ္ ေသြးေသာက္အဖြဲ႕]


ဆက္လက္ၿပီး သွ်မ္းေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ဗုဒဿဓျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားခဲ့သည့္အတိုင္း ရည္မွန္းခ်က္ပန္း တိုင္ေရာက္ ရန္အတြက္ အလယ္အလတ္လမ္းစဥ္လိုက္နာက်င့္သံုးသင့္ေၾကာင္း ဦးခြန္စိုင္း က သူ႕၏အျမင္ ကို ေျပာျပသြားပါသည္။

သူ႔အျမင္မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ မမွန္သည္ျဖစ္ေစ ၅၂ ႏွစ္တိုင္ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သည့္ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ မည္သည့္ လမ္းစဥ္သည္အမွန္ကန္ဆံုးျဖစ္သည္ကို ေ၀ဖန္ဆံုးျဖတ္၍ လမ္းသစ္ကိုေလွ်ာက္ရန္ အခ်ိန္ေရာက္ ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပအပ္ပါသည္။

Sunday, May 9, 2010

သၾကၤန္အၾကတ္ေန႔ X2O မ႑ပ္တြင္ ဗံုးျဖင့္ ပစ္ေပါက္တိုက္ခိုက္မႈအေၾကာင္း ရဲခ်ဳပ္ခင္ရီ၏ (ေနျပည္ေတာ္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး႐ံုး) သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွ ထုတ္ႏႈတ္ရရွိေ

၁။ ၄င္းတို႔စစ္အစိုးရကို အံတုယွဥ္ၿပိဳင္မည့္ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အသီးသီးႏွင့္ အတိုက္အခံအဖဲြ႔အစည္းအသီးသီး ညီညီၫြတ္ၫြတ္ျဖင့္ တပ္ေပါင္းစုႀကီးတခုဖြဲ႔ၿပီးသည့္သဖြယ္ အဖြဲ႔အစည္းအားလံုးအား တစုတစည္းထဲ စြပ္စြဲ ထားသည္။ နအဖစစ္အစိုးရေျပာသေလာက္မ်ား ၄င္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ား ညီၫြတ္ၿပီး အမွန္တကယ္ တိုက္ပြဲ၀င္ေန ၿပီဆိုပါက ဗမာျပည္ေတာ္လွန္ေရး ယခုလို ၾကာေနစရာမရွိပါ။ ရဲခ်ဳပ္ဆိုသူ ခင္ရီ ယခုလို မဟုတ္တန္းတရားမ်ား ေျပာေနနိုင္မည္မဟုတ္ပါ။

၂။ ထိုင္းနိုင္ငံ ျမန္မာသံ႐ံုးကို ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မွာ ၀င္စီးခဲ့တယ္ေျပာတယ္။ တကယ္တမ္းက ၁၉၉၉ ခု၊ ေအာက္တို ဘာလ (၁) ရက္ေန႔ပါ။ အဲဒီတုန္းက ဗမာျပည္ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ သံ႐ံုးအလံျဖဳတ္ခ်၊ ခြပ္ေဒါင္းအလံလႊင့္ တင္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားငယ္ေလးေတြကို ထိုင္းစစ္တပ္ကေတာင္ တေလးတစား ဆက္ဆံခဲ့တာပါ။ ဘယ္သူက မွ အၾကမ္းဖက္သမားလို႔ မေျပာခဲ့ပါဘူး။ စစ္တပ္ယူနီေဖာင္း၀တ္ၿပီး ရဲခ်ဳပ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနေသာ၊ ႏိုင္ငံ ေတာ္အာဏာပိုင္အဖြဲ႔စည္းတရပ္ကို ကိုယ္စားျပဳရွင္းျပေနေသာ၊ နိုင္ငံသားျပည္သူမ်ားသာမက တကမၻာလံုး အား ဇာတ္လမ္းထြင္ ရွင္းျပေနေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးသည္ ခုႏွစ္သကၠရာဇ္မ်ားပင္ မွန္ေအာင္ မေလ့လာ မျပင္ဆင္ ႏုိင္ပါကလား။

၃။ ေရွ႕ပိုင္းမွာ VBSW အဖြဲ႔ဟာ နာမည္ဆိုးနဲ႔ ေက်ာ္ၾကားလာလို႔ ဆက္လက္ရပ္တည္ဖို႔ ခက္ခဲလာတာေၾကာင့္ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ABSDF ေဒါင္းခြင္စခန္းမွာ ဌာနခ်ဳပ္ထားၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ မယ္ေဟာင္ေဆာင္ခ႐ိုင္၊ မဲစရီး ယန္းၿမိဳ႕နယ္က ABSDF ႐ံုးမွာ ႐ံုးခဲြဖြင့္လွစ္ ေခါင္းလွ်ဳိေနခဲ့တယ္ေျပာထားၿပီး VBSW ရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ရဲသီဟ က ျပည္သူ႔ေျပာက္က်ားတပ္ဦး (People Guerrilla Front – PGF ) ကို ေမြးထုတ္ၿပီး အၾကမ္းဖက္လုပ္ငန္းေတြ ဆက္လုပ္ေနတယ္ ေျပာျပန္ပါတယ္ (ရပ္တည္ဖို႔ ခက္ခဲတဲ့ လူတေယာက္က ေနာက္တဖြဲ႔ေတာင္ ထပ္ေထာင္ ႏုိင္တယ္) ဆိုတာမ်ိဳး၊ ေရွ႕ေနာက္မညီ ယုတၱိမတန္တာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ VBSW အဖြဲ႔၀င္ေတြနဲ႔ ရဲသီဟ ကို မဲေဆာက္မွာ ေတြ႔ခဲ့တယ္ေျပာျပန္ပါတယ္။ ေဒါင္းခြင္၊ မဲစရီးယန္း စတဲ့ၿမိဳ႕ေတြနဲ႔ မဲေဆာက္တျခားဆီဆိုတာ ရဲခ်ဳပ္ႀကီး မေလ့လာဖူးဘူးထင္ပါရဲ႕။

၄။ သူရေဇာ္နဲ႔ ေအာင္ႀကီးဟာ စမ္းေခ်ာင္းက ငွားထားတဲ့ အိမ္မွာ ၁၆-၁-၂၀၁၀ ေန႔အထိ ေနၿပီး သံလ်င္၊ သမ ေကာလိပ္လမ္း၊ ေညာင္သံုးပင္ဘူတာ႐ံု အလံခ်ိဳး၀န္ထမ္း ဦးျမေသာင္းေနအိမ္ကို ေအာင္ႀကီးအတြက္ ငွားရမ္း ေျပာင္းေရႊ႕ေနၿပီး ၆-၂-၂၀၁၀ ေန႔မွာ ေအာင္ႀကီးနဲ႔ ဦးျမေသာင္းတူမ ရီရီျမင့္ (၃၂ ႏွစ္)၊ မဂၤလာေဆာင္တယ္ ေျပာထားပါတယ္။ ေအာင္ႀကီး ေခၚ အုန္းေက်ာ္ေဌးဟာ ကန္ထ႐ိုက္လုပ္တယ္၊ ေတာင္တြင္းႀကီးသား၊ ေျခေဆး အိုင္ရြာကလို႔ပဲ မရီရီျမင့္ကို ေျပာထားၿပီး ဓာတ္ပံုကအစ ဘာအခ်က္အလက္မွမရွိေအာင္ ေနခဲ့တယ္ဆိုေတာ့ ရက္ (၂၀) အတြင္းမွာ ေနာက္ေၾကာင္းေတာင္ဘာမွမသိတဲ့ ေယာက္က်ၤားတေယာက္ကို ေကာက္ယူတာ ဘယ္ လို မိန္းမမ်ိဳးပါလဲ။ ရဲခ်ဳပ္ႀကီးကေတာ့ ဦးျမတ္စိုးလိႈင္(လယ္ယာစီးပြားသတင္းဂ်ာနယ္) က ေမးတဲ့အခါ မရီရီျမင့္ ဟာ ႐ိုးသားသူျဖစ္တယ္ေျပာျပန္ပါတယ္။ အဓိကအက်ဆံုး အလြဲကေတာ့ အုန္းေက်ာ္ေဌးဟာ ဇန္န၀ါရီလကုန္ ပိုင္းမွာ ရက္ (၂၀) ေလာက္ ခရီးသြားတယ္ေျပာၿပီး ၆-၂-၂၀၁၀ ေန႔မွာ ဦးျမေသာင္းတူမ မရီရီျမင့္နဲ႔ မဂၤလာ ေဆာင္တယ္ေျပာတာပါပဲ။ ဘယ္ဟာက အမွန္လဲ ဘယ္ဟာက အမွားလဲ၊ အားလံုးကို မွားေနတာလား၊ ၿပီး ေတာ့ ေအာင္ႀကီးက မရီရီျမင့္နဲ႔ ဘယ္ေလာက္ဘယ္လိုေပါင္းသင္းေနတယ္မေျပာဘဲ မရီရီျမင့္ဟာ ႐ိုးသားသူမို႔ ေလးငါးရက္အတြင္း cover story လုပ္သြားတာ မသိလိုက္ဘူးလည္း ေျပာထားပါတယ္။ ဦးကိုကို (ရန္ကုန္မီဒီ ယာဂ႐ု) က ေမးတာကို ေျဖတာမွာေတာ့ ၿဖိဳးေ၀ေအာင္နဲ႔ မရီရီျမင့္တို႔ႏွစ္ဦးကို ေျခရာခံမိရာက သူတို႔ႏွစ္ဦးကို တိုက္ဆိုင္စစ္ေဆးခ်က္အရ ကြင္းဆက္ႀကီးတခုလံုးကို ပီပီျပင္ျပင္ ေဖာ္ထုတ္ႏုိင္တာလို႔ ေျပာျပန္ပါတယ္။ ဘာ မွ မသိလိုက္ပါဘူးဆိုတဲ့ မရီရီျမင့္ဆီက ဘယ္လိုကြင္းဆက္ေတြရတာပါလဲ။

၅။ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ေျမပံုျဖင့္ ေဖာ္ျပထားေသာ လက္ပစ္ဗံုးမ်ား ေပါက္ကြဲရာေနရာႏွင့္ ျပည္တြင္း ထုတ္ဂ်ာနယ္မ်ားတြင္ ဓာတ္ပံုျဖင့္ တရား၀င္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာေနရာ လြဲေနပါတယ္။ ေျမပံုအရ ေပါက္ကြဲေသာေန ရာမွာ မ႑ပ္ေရွ႕ လူအမ်ား ကခုန္ရာေနရာျဖစ္ၿပီး ဓာတ္ပံုမ်ားအရ ေပါက္ကြဲေသာေနရာမွာ လံုျခံဳေရးမ်ား ရပ္ ေနရာလမ္းဆံု (လမ္းလယ္ေခါင္) မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူအုပ္ကိုေက်ာ္ၿပိီး ညာဘက္လက္နဲ႔ ပစ္လိုက္တယ္လည္း ေျပာထားပါေသးတယ္။

၆။ သူရေဇာ္က ၿဖိဳးေ၀ေအာင္ကို ၁၀-၄-၂၀၁၀ ေန႔မွာ ၀nline ေပၚမွာ ၄င္းတို႔ေရာက္ေနေၾကာင္းေျပာၿပီး X2O မ႑ပ္ကို တိုက္ခိုက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၁၅-၄-၂၀၁၀ ေန႔ (၁၂) နာရီတြင္ ဆံုရပ္မ႑ပ္ေရွ႕ဟုသတ္မွတ္ေၾကာင္း ေျပာခဲ့တယ္ဆိုထားၿပီး ေဖာက္ခြဲမႈျပဳလုပ္မယ့္ ဧၿပီလ (၁၅) ရက္ေန႔ ေန႔လည္ (၁) နာရီ (၂၀) မိနစ္မွာ ၿဖိဳးေ၀ ေအာင္က မ႑ပ္ေရွ႕က ေစာင့္ေနခဲ့တယ္။ (၁) နာရီ (၁၅) မိနစ္မွာ သူရေဇာ္တို႔ ေရာက္လာခဲ့တယ္ ေျပာျပန္ပါ တယ္။ (၁၅) မိနစ္နဲ႔ (၂၀) မိနစ္ ဘယ္ဟာကအရင္ျဖစ္ၿပီး အမွန္ဆို ေစာင့္သူက ဘယ္သူေတြျဖစ္ရမလဲ မတြက္ တတ္ေလာက္ေအာင္ ရဲခ်ဳပ္ႀကီး ဇာတ္လမ္းဆင္ကြက္ေတြက လြတ္ေနျပန္ပါတယ္။ ၿပိီးေတာ့ လက္နက္ကိုင္ တိုက္ခိုက္ဖို႔ (၁၂) နာရီ ခ်ိန္းၿပီး (၁) နာရီ (၁၅) မွေရာက္ၾကတဲ့ လြဲေခ်ာ္မႈမ်ိဳး၊ ရဲခ်ဳပ္ႀကီးတို႔ရဲ႕ ႂကြက္ေခၚတဲ့ ျမန္ မာႏုိင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႔မ်ိဳးမွာကလြဲရင္ ဘယ္လိုလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔မွာမွ မရွိေလာက္ပါဘူး။

ေနာက္တခုက ေပါက္ကြဲမႈျဖစ္ခဲ့တာက (၃) နာရီခြဲနီးပါးမွပါ။ အခ်ိန္ (၂) နာရီေက်ာ္ေလာက္ (ရဲခ်ဳပ္ႀကီး အေျပာ အတိုင္းဆိုရင္) သၾကၤန္လည္သူေတြထက္ ပံုသ႑ာန္ထူးေနတဲ့ ေဘးလြယ္အိတ္ေတြ ကိုယ္စီပါတဲ့ လူေလး ေယာက္က လက္ပစ္ဗံုးေတြ၊ ခ်ိန္ကိုက္ေဖာက္ခြဲေရးဗံုးေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္သြားေနမွာကို ခုဗံုးစံထိခဲ့တဲ့ စစ္ေျမျပင္ အေတြ႔အၾကံဳရွိ ဗိုလ္ႀကီးသန္႔စင္သိမ္း အပါအ၀င္ ရဲေတြ၊ ၾကံ႕ဖြတ္ေတြ၊ မ်ားစြာေသာ လံုျခံဳေရးယူထားသူေတြ ဘာျဖစ္လို႔မ်ား သတိမထားမိၾကပါလိမ့္။ ဒါမွမဟုတ္ ျမန္မာနိုင္ငံက စစ္တပ္အပါအ၀င္ ရဲနဲ႔ လံုျခံဳေရးဆိုသူေတြ ရဲ႕ အေရအခ်င္းေတြက သံုးမရေအာင္ နိမ့္က်ေနၿပီး ေဖာက္ခြဲေရးသမားဆိုသူေတြကပဲ ေတာ္လြန္းေနလို႔မ်ား လား။

၇။ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲဆိုၿပီး ေသဆံုးသူ ဘယ္သူ၊ ဘာလုပ္ကိုင္တယ္၊ ဘယ္သူေတြ ဒဏ္ရာရတယ္လို႔ လံုး ၀မေဖာ္ျပတာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။ ခုခ်ိန္ထိ စကၤာပူမွာ ေဆးကုခံေနရတဲ့ အမွတ္ (၄) စစ္ေဒသမွဴး ဗိုလ္မွဴးႀကီး အုန္းခ်ိဳအေၾကာင္း ဘာေၾကာင့္တရား၀င္မေျပာတာလဲ။ သူက ဘာေၾကာင့္ အဲဒီမ႑ပ္ ေရာက္ေနရတယ္ဆို တာ ဖုန္းကြယ္ထားရတာလဲ။ ၂၂-၄-၂၀၁၀ ထုတ္ ေၾကးမံုနဲ႔ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာေတြမွာ ျပည္ထဲေရး၀န္ ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမာင္ဦး ရန္ကုန္ေဆး႐ံုႀကီးတြင္ ဗံုးကြဲမႈေၾကာင့္ ဒဏ္ရာရရွိထားေသာ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာန လက္ေအာက္မွ အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာန၀န္ထမ္းမ်ား၊ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္မ်ားအား အားေပးစကားေျပာ ဟု ပါရွိေသာ္လည္း သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲတြင္ ဘာေၾကာင့္ မေျပာျပရတာလဲ။ ဦးကိုကို (ရန္ကုန္မီဒီယာဂ႐ု) က က်ဆံုး၊ ဒဏ္ရာရသူေတြကိုယ္စား တရားခံေတြေဖာ္ထုတ္ေပးတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲတပ္ဖြဲ႔ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဆိုတာအေပၚ ရဲခ်ဳပ္ႀကီး မျငင္းခဲ့ပါဘူး။ က်ဆံုးဆိုတာ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းမွာပဲ သံုးတာပါ။

၈။ ဗံုးကြဲၿပီးရက္ပိုင္းမွာ တယကၫႊန္ၾကားခ်က္နဲ႔ မသကၤာဖြယ္ရာ ေဖာက္ခြဲေရးသမား (၂) ဦးကို ေတြ႔ရွိသတင္း ေပးပါက ဆုေငြ (၁၀) သိန္းေပးမည္လို႔ ရယက႐ံုးတိုင္း၊ ရဲစခန္းတိုင္း၊ လူစည္ကားရာတိုင္းမွာ တရား၀င္ ေၾက ညာခဲ့တာပါ။ ခုသတင္းစာရွင္းပြဲက်မွ (၄) ေယာက္ျဖစ္သြားတာကိုနဲ႔ ဗံုးပစ္လိုက္တဲ့သူကို သေျပကုန္း ရယက ဥကၠဌ ျမင္လိုက္တာ၊ တေယာက္ကို ေနရာမွာ တင္ခ်က္ျခင္းဖမ္းမိတယ္လို႔ ႏိုင္ငံေတာ္ ဆင္ဆာခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔မွ ထုတ္ရတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ ေဖာ္ျပထားတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဦးျမတ္စိုးလိႈင္ (လယ္ယာစီးပြားသတင္းဂ်ာ နယ္) က ေမးတာကိုလည္း ေျဖၾကားျခင္းမရွိပဲ ေကာလဟာလပါလို႔ ေ၀့လည္ေ၀့လည္ လုပ္သြားခဲ့ပါတယ္။

၉။ ၈-၅-၂၀၁၀ ထုတ္ Burma Today မွာ ကိုၿဖိဳးေ၀ေအာင္ရဲ႕ဇနီးကလည္း က်မတို႔မွာ သမီးေလးတေယာက္၊ သားေလးတေယာက္ပဲ ရွိတာပါ။ သတင္းစာထဲမွာ (၃) ေယာက္လို႔ ေျပာထားတယ္။ အလြဲေတြခ်ည္းပါပဲလို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒါလည္း ရဲလုပ္ငန္းမို႔ပါလို႔ ေျပာဦးမွာလား ရဲခ်ဳပ္ႀကီးရယ္ ...။

Monday, May 3, 2010

သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အဖိႏွိပ္ဆုံး စာရင္းမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ ထိပ္ေျပး

04 May 2010

http://www.voanews.com/burmese/2010-05-04-voa1.cfm
ေမလ ၃ ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ ႏုိင္ငံတကာ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ေန႔မွာ RSF ေခၚ နယ္စည္းမျခား သတင္းေထာက္မ်ား အဖြဲ႕ႀကီးက ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ၊ တ႐ုတ္သမၼတ ဟူဂ်င္ေတာင္း (Hu Jintao) နဲ႔ အီရန္သမၼတ မာမြတ္ဒ္ အမာဒီနီဂ်က္ဒ္ (Mahmoud Ahmadinejad) အပါအ၀င္ ကမၻာ့ႏုိင္ငံေတြက ေခါင္းေဆာင္ ၄၀ ကို အဆုိး၀ါးဆုံး သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ဖိႏွိပ္ခ်ဳိးႏွိမ္သူမ်ား (Predators of the Press Freedom) စာရင္းမွာ ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပလုိက္ပါတယ္။ အျပည့္အစုံကို ေဒၚခင္မ်ဳိးသက္က တင္ျပေပးထားပါတယ္။

ျပင္သစ္အေျခစုိက္ နယ္စည္းမျခား သတင္းေထာက္မ်ားအဖြဲ႕ (RSF) က ကမၻာ့ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ေန႔မွာ ႏွစ္ပတ္လည္ အစီရင္ခံစာတေစာင္ ထုတ္ျပန္လိုက္ၿပီး ကမၻာေပၚက သတင္းမီဒီယာေတြရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္ကို အဖိႏွိပ္ဆုံး၊ အခ်ဳိးႏွိမ္ဆုံး သူေတြရဲ႕ စာရင္းကို ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာရင္းထဲမွာ ႏုိင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြသာမက ဘာသာေရး ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ လက္နက္ကုိင္ တုိက္ခုိက္ေနသူေတြနဲ႔ ရာဇ၀တ္မႈ က်ဴးလြန္ေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းေတြပါ ပါ၀င္ၿပီး စုစုေပါင္း ၄၀ ကို စာရင္းတင္ထားတယ္လုိ႔ RSF ရဲ႕ ၀ါရွင္တန္ ဒါ႐ုိက္တာ ကလပ္ခ်င္း လီေကာ့(ဇ္) (Clothilde Le Coz) က ေျပာပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ အရင္ႏွစ္တုန္းကလိုပဲ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ကိုလည္း ထည့္သြင္းထားတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

“ထိပ္ဆုံးကေတာ့ ထုံးစံအတုိင္းပဲ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊ၊ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံက ဟူဂ်င္ေတာင္း၊ အီရန္က မာမြတ္ဒ္ အမာဒီနီဂ်က္ဒ္နဲ႔ အလီခါေမနီ (Ali Khamene)၊ ေနာက္ ႐ုရွားအျပင္ ဖိလစ္ပိုင္ႏုိင္ငံနဲ႔ ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံတို႔ပါ ပါပါတယ္။”

အာရွတုိက္မွာ ျမန္မာနဲ႔ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံေတြအျပင္ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ လာအုိ၊ နီေပါနဲ႔ သီရိလကၤာ ႏုိင္ငံေတြကုိလည္း စာရင္း ထည့္သြင္းထားတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ ဆုံး႐ႈံးေနတာေတြကုိ RSF က စုိးရိမ္ေၾကာင္းနဲ႔ ဒါဟာ ႏုိင္ငံျခား သတင္းေထာက္ေတြ ျမန္မာႏုိင္ငံဆုိင္ရာ သတင္းကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ မရ႐ုံမက အထူးသျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းက သတင္းသမားေတြဟာ သူတုိ႔ရဲ႕ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း သတင္းအလုပ္ကုိ အသက္နဲ႔ရင္းၿပီး လုပ္ေနရတာမ်ဳိးေတြ ေတြ႕ရတယ္လုိ႔လည္း ေျပာပါတယ္။

တကယ္လို႔ အခန္႔မသင့္ရင္ သတင္းတပုဒ္ေၾကာင့္ ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္ရွည္ အက်ခံရတာမ်ဳိးေတြပါ ေတြ႕ေနရတာမို႔ ဒါမ်ဳိးဟာ ေရြးေကာက္ပြဲလုပ္မယ့္ အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ပုိၿပီး မျဖစ္သင့္ဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။

“ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေရြးေကာက္ပြဲ က်င္းပဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ အခ်ိန္မ်ဳိးမို႔ က်မတို႔ တကယ္ပဲ စုိးရိမ္ပါတယ္။ ဒါဟာ သမုိင္း၀င္ ကာလပါ။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲကို ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ၾကာခဲ့ၿပီးမွ က်င္းပတာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံသားတုိင္းလည္း ပါ၀င္ခြင့္ မရတာမ်ဳိး ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သတင္းအခ်က္အလက္ ေတြကုိလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြ ျပည့္ျပည့္စုံစုံ မရၾကပါဘူး။ တကယ္ဆုိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသားေတြအတြက္ ကိုယ္တင္ျပမယ့္ ေခါင္းေဆာင္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အခ်က္အလက္ေတြ အကုန္သိဖုိ႔နဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေရြးခ်ယ္ပုိင္ခြင့္ရွိဖို႔ လိုပါတယ္။”

အခုေတာ့ ဒီလုိ အခ်က္အလက္ေတြကို ေပးမယ့္ သတင္းသမားေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ လုပ္ခြင့္မေပးဘဲ ဖမ္းဆီးမႈေတြ၊ ဆင္ဆာျဖတ္မႈေတြ ရွိေနတာမို႔ ဒီေရြးေကာက္ပြဲဟာ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တမႈ ရွိမွာမဟုတ္ဘူးလို႔လည္း ေျပာပါတယ္။

“ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ အခုေလာေလာဆယ္ ေထာင္ထဲမွာ သတင္းေထာက္ ၁၂ ေယာက္ ရွိေနပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာ အင္တာနက္သုံးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ဆုိရင္လည္း သူတုိ႔ေရးတဲ့ ဘေလာ့ဂ္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက်ခံေနရတာ ၂ ေယာက္ထက္မနည္း ရွိေနပါတယ္။ အခုလည္း ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေရးသားခ်က္ မွန္သမွ် ျမန္မာစစ္အစိုးရကို တင္ျပဖုိ႔ အမိန္႔ေပးထားၿပီး ဆင္ဆာအဖြဲ႕က ခြင့္ျပဳမွသာ ေဖာ္ျပခြင့္ ရပါတယ္။ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ေတြ အခု ပိုၿပီး ကင္းမဲ့လာတာမို႔ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ မရဘဲ က်င္းပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲဟာ လြတ္လပ္မႈ၊ တရားမွ်တမႈေတြ ရွိမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ က်မတုိ႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။”

ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ၾကာၿပီးမွ က်င္းပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ႏုိင္ငံတကာက ေမွ်ာ္လင့္ထားေပမဲ့ ဒီေမွ်ာ္လင့္ထားသလုိ ျဖစ္မလာတဲ့အတြက္ ကုလသမဂၢက ႐ႈတ္ခ်သလုိ RSF အဖြဲ႕ႀကီးကလည္း ႐ႈတ္ခ်လုိက္ၿပီး ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ ဖိအားေပးမႈေတြကေန တစုံတရာ ျဖစ္လာဖုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားတယ္လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။

RSF ရဲ႕ စာရင္းထဲမွာ ရ၀မ္ဒါႏုိင္ငံက သမၼတ၊ ခ်က္ခ်္ညာ သမၼတနဲ႔ ယီမင္သမၼတေတြနဲ႔ အတူ တာလီဘန္ေခါင္းေဆာင္ မူလာအိုမာလည္း ပါပါတယ္။ ဒီႏွစ္ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ စာရင္းထဲမွာ မႏွစ္က စာရင္းပါ အဖြဲ႕အစည္းေတြထဲက အီရတ္ အစၥလမ္ အစြန္းေရာက္အဖြဲ႕ တခ်ဳိ႕ကုိ ပယ္ဖ်က္ႏုိင္ခဲ့တယ္လို႔ RSF ရဲ႕ သုေတသန ဒါ႐ိုက္တာ ဂစ္လစ္စ္ လန္းဒက္က ေျပာပါတယ္။

“မႏွစ္က ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ စာရင္းနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီႏွစ္စာရင္းမွာ တုိးတက္မႈေတြ ရွိလာတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႕ႏုိင္ငံေတြကေတာ့ အရင္ကလုိပဲ သတင္းသမားေတြကုိ ဖိႏွိပ္ ခ်ဳိးႏွိမ္မႈေတြ ရွိေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။”

မကၠဆီကုိႏုိင္ငံဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္အတြင္း သတင္းသမား ၆၂ ဦး အသတ္ခံခဲ့ရတာမုိ႔ အဆုိး၀ါးဆုံးႏုိင္ငံ စာရင္းမွာ ထည့္သြင္းထားသလုိ ဖိလစ္ပုိင္ႏုိင္ငံမွာလည္း ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏုိ၀င္ဘာလအတြင္း သတင္းသမား ၃၀ အသတ္ခံခဲ့ရတာမို႔ သတင္းသမားေတြအတြက္ အႏၲရာယ္အရွိဆုံး ႏုိင္ငံအျဖစ္ စာရင္း ထည့္သြင္းထားတယ္လုိ႔လည္း ေျပာပါတယ္။

Wednesday, April 28, 2010

သဂၤါယနာတင္ၾကျခင္း

่ ဒီလင့္မွာ http://wikimyanmar.co.cc/wiki/index.php?title=%E1%80%9E%E1%80%82%E1%81%A4%E1%80%AB%E1%80%9A%E1%80%94%E1%80%AC#.E1.80.95.E1.80.91.E1.80.99.E1.80.A1.E1.82.80.E1.80.80.E1.80.AD.E1.80.99.E1.80.B9_.E1.80.9E.E1.80.82.E1.81.A4.E1.80.AB.E1.80.9A.E1.80.94.E1.80.AC.E1.80.90.E1.80.84.E1.80.B9.E1.80.BB.E1.80.81.E1.80.84.E1.80.B9.E1.80.B8ျပင္ဆင္ရန္

ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီးေနာက္ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္မ်ား မပ်က္စီး မေပ်ာက္ပ်က္ရေလေအာင္ ဘုရားရွင္၏ တရားဓမၼမ်ားအား ကြၽမ္းက်င္ တတ္ကြၽမ္းေသာ သံဃာေတာ္မ်ား စုေပါင္းၿပီး ဗုဒၶ၏ဓမၼအား သန္႔ရွင္းတည္တံ့ျပန္႔ပြားႏိုင္ရန္ အတြက္ စစ္မွန္ေသာ ဓမၼကိုသာ သံဃာမ်ား၏ သေဘာတူညီမႈရယူကာ ရြတ္ဖတ္မွတ္တမ္းတင္ အတည္ျပဳၾကျခင္းကို သဂၤါယနာတင္ျခင္း ဟုေခၚသည္။ မင္းထုႏွင့္ ျပည္သူလူထုမွ ပံ့ပိုးကူညီၾကသည္။

သာသနာ့အေမြဆက္ခံခဲ့ျခင္း - ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီးေနာက္ ဘုရားရွင္၏ တပည့္ရဟန္းတုိ႔သည္ ေခတ္အသီးသီးမွ အာဏာရွိေသာ မင္းထုႏွင့္ ဗုဒၶသာသနာ၀င္ ျပည္သူလူထု ပူးေပါင္းၿပီး သံဃာထု၊ မင္းထု၊ ျပည္သူလူထု၊ ထု(၃)ထု ပူးေပါင္း ကာ သဂၤါယနာ (၆)ႀကိမ္တုိင္တိုင္ စုေပါင္းတင္ခဲ့ၾကၿပီး ဗုဒၶသာသနာ့အေမြ မပ်က္စီးမေပ်ာက္ပ်က္ရေလေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္း ခဲ့ၾကေလသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] ပထမအႀကိမ္ သဂၤါယနာတင္ျခင္း

(၁) အေၾကာင္းခံ သုဘဒၵဟုေခၚေသာ ရဟန္းသည္ ဘုရားရွိစဥ္ကတည္းက ၀ိနည္း(စည္းကမ္း)အား အႀကိမ္ႀကိမ္ေဖာက္ ျပန္ခဲ့သျဖင့္ ဘုရားရွင္၏ အႀကိမ္ႀကိမ္ သတိေပးမႈကို ခံခဲ့ရသျဖင့္ ဘုရားရွင္အား အညိႇဳးထားခဲ့ရာမွ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳသည္ႏွင့္ လြတ္လပ္ၿပီဆိုၿပီး ေၾကြးေၾကာ္ကာ သာသနာအား ညိႇဳးႏြမ္း ေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး တင္ခဲ့သည္။

(၂) သာသနာႏွစ္ ဘုရားပရိနိဗၺာန္ျပဳၿပီး (၃)လ ႏွင့္ (၄)ရက္

၃) ေနရာ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ ေ၀ဘာရေတာင္ သတၱပဏၰိလိုဏ္ဂူ

(၄) ေခါင္းေဆာင္ အရွင္မဟာကႆပမေထရ္ ဦးေဆာင္ေသာ အရွင္ဥပါလိ(၀ိနည္း)ႏွင့္ ညီေတာ္အာနႏၵာ (သုတၱန္ႏွင့္ အဘိဓမၼာ)

(၅) သံဃာဦးေရ ရဟႏၲာေပါင္း (၅၀၀)

(၆) မင္း အဇာတသတ္မင္း

(၇) ၾကာျမင့္ခ်ိန္ (၇) လ

- သုဘဒၵရဟန္းအားအေၾကာင္းျပဳၿပီး အရွင္မဟာကႆပမေထရ္မွ ဦးေဆာင္ၿပီး အရွင္ဥပါလိမွ ၀ိနည္း ေတာ္ကို၎ ညီေတာ္အာနႏၵာမွ သုတၱန္ႏွင့္ အဘိဓမၼာ ကို၎ သံဃာအစည္းအေ၀းသို႔ တင္သြင္းခဲ့သည္။

- ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့ေသာ ဓမၼသည္ လြန္စြာမ်ားျပားလွသျဖင့္ တရားအစုအဖြဲ႔အေသးမ်ား စုဖြဲ႔ျခင္းကို ဓမၼကၡႏၶာဖြဲ႔ျခင္းျဖင့္ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း စုစုေပါင္း(၈၄၀၀၀)ရရွိခဲ့သည္။ ၎ကို ထပ္မံၿပီး သေဘာတရားတူရာ အလိုက္ အုပ္စုဖြ႔ဲလိုက္ရာ အုပ္စု(၃)စု ရရွိၿပီး ပိဋကတ္(၃)ပံုဟု ေခၚတြင္သည္။

- ၎ပိဋကတ္ (၃)ပံုမွာ ၀ိနည္းပိဋကတ္တြင္ ဓမၼကၡႏၶာ (၂၁၀၀၀)၊ သုတၱန္ ပိဋကတ္တြင္ ဓမၼကၡႏၶာ (၂၁၀၀၀)၊ အဘိဓမၼာပိဋကတ္တြင္ ဓမၼကၡႏၶာ (၄၂၀၀၀) ထည့္သြင္းကာ သေဘာတူခဲ့ၾကသည္။

- အစည္းအေ၀း တက္ေရာက္ၾကေသာ ရဟႏၲာမ်ားသည္ ဘုရားရွင္အား မီခဲ့ၾကၿပီး အနီးကပ္ဆံုးတရားေတာ္ မ်ား နာၾကားသင္ယူခ့ဲရသည့္ ပဋိသမၻိဒါပတၱ တန္ခိုးႀကီးမား ၿပီး စင္ၾကယ္လွေသာ ရဟႏၲာႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

- ပထမအႀကိမ္ သဂၤါယနာတင္ျခင္းကို ႏႈတ္(ပါးစပ္)ေပၚမွာသာ တင္ခဲ့ၾကၿပီး သံဃာအစည္းအေ၀းတြင္ ပိဋကတ္(၃)ပံု စတင္သတ္မွတ္ စီစဥ္ခဲ့ဲၾကစဥ္ ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ား အကုန္လံုး ျပည့္စုံမႈ ျဖစ္မျဖစ္ (လိုေနလုိ႔ ထပ္ျဖည့္ရန္၎၊ ပိုေနလို႔ ႏုတ္ပယ္ရန္၎)ကို စိစစ္ခ့ဲၾကရာ အားလံုးမွ ျပည့္စုံၿပီျဖစ္ေၾကာင္း တညီတၫြတ္တည္းသေဘာတူ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။

- ဘုရားရွင္၏ဓမၼကို မူရင္းအတုိင္း ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ၿပီး လိုတိုးပိုေလ်ာ့ လံုး၀လုပ္ခြင့္မရွိ သံဃာေတာ္မ်ားမွ ေထရ္စဥ္၀ါစဥ္အလိုက္ ေစာင့္ေရွာက္ ၾကပါစို႔ဟု သေဘာတူညီမႈယူခဲ့ၿပီး ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာ ဟု ေခၚတြင္ခဲ့ေပသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] ဒုတိယအႀကိမ္သဂၤါယနာတင္ျခင္း

(၁) အေၾကာင္းခံသာသနာႏွစ္ (၁၀၀)ၾကာၿပီးေနာက္ ၀ဇၨီတိုင္းသားရဟန္းမ်ား (ေဒ၀ဒတ္၏တပည့္မ်ား)မွ အဓမၼ၀တၳဳ (၁၀)ပါးကို ေတာင္းဆုိခ့ဲၾကသည္။ ဥပမာ ေနလက္တစ္သစ္လြဲသည္အထိ ထမင္းစားရန္၎၊ ေသႏု(အရက္ခပ္ ေပ်ာ့ေပ်ာ့)ကို ေသာက္ရန္၎င္း၊ ေရႊေငြမ်ားကို သာမန္လူပုဂၢိဳလ္မ်ားကဲ့သို႔ ကိုင္တြယ္အသံုးျပဳရန္၎စသျဖင့္ ေတာင္းဆိုခဲ့သည္မွာ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္အား ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးလုပ္လာသျဖင့္ သာသနာညႇိဳးႏြမ္း လာသည္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး တင္ခဲ့သည္။

(၂) သာသနာႏွစ္ (၁၀၀)ႏွစ္

(၃) ေနရာ ေ၀သာလီျပည္၊ ၀ါဠဳကာရာမေက်ာင္း

(၄) ေခါင္းေဆာင္ အရွင္ယသမေထရ္ ဦးေဆာင္ေသာ အရွင္ေရ၀တႏွင့္ အရွင္သဗၺကာမိ

(၅) သံဃာဦးေရ ရဟႏၲာေပါင္း (၇၀၀)

(၆) မင္း ကာလာေသာကမင္း

(၇) ၾကာျမင့္ခ်ိန္ (၈) လ

- ၀ဇၨီတိုင္းသားရဟန္းပ်က္မ်ားကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး အရွင္ယသမေထရ္မွ ဦးေဆာင္ၿပီး အရွင္ေရ၀တႏွင့္ အရွင္သဗၺကာမိႏွစ္ပါးမွ အေမးအေျဖမ်ား ျပဳလုပ္စိစစ္ခဲ့ၾကၿပီး ႏႈတ္ထက္အကၡရာတင္ခဲ့ၾကရာ (၈)လ ၾကာျမင့္ ခဲ့သည္။ ရဟႏၲာ(၇၀၀)ေသာ သံဃာထု ကာလာေသာကမင္း၏ မင္းထုႏွင့္ ျပည္သူလူထု၏ အကူအညီရယူၿပီး ထု(၃)ထု ပူးေပါင္းၿပီး ရဟန္းပ်က္မ်ားအား စိစစ္ခဲ့ရာမွ ရဟန္းပ်က္ေပါင္း(၁၀၀၀၀)ေက်ာ္အား ႏွင္ထုတ္ခ့ဲရသည္။

- ၎းရဟန္းပ်က္ (၁၀၀၀၀)ေက်ာ္ကို တိုင္းျပည္မွ ႏွင္ထုတ္လုိက္ရာ ၎တို႔သည္ ဟိမ၀ႏၲာေတာင္ေျခဖက္ သို႔ သြားေရာက္ခဲ့ရာ ၎ေနရာရွိ မင္းတစ္ပါးမွ သနားၿပီး ခိုလႈံခြင့္ေပးလိုက္ရာမွ ၎တို႔သည္လည္း သဂၤါယနာစင္ၿပိဳင္တင္ခဲ့ၾကသည္။ ၎တို႔မွာ ႀကီးမားေသာ အင္အားရွိသျဖင့္ မဟာသံဃိကဂိုဏ္းဟု ေခၚဆိုၾကၿပီး ေ၀သာလီ၌ က်န္ရိွခဲ့ၾကေသာ ရဟႏၲာ (၇၀၀)ပါေသာ အဖြဲ႔အား ဟီနယာနဂိုဏ္း ေသးငယ္ ေသာအဖြဲ႔ဟု ေခၚတြင္ခဲ့ၾကသည္။

- သာသနာေတာ္ညိႇဳးႏြမ္းလာေသာ အႏၲရာယ္ကို ကာကြယ္ရန္ သံဃာထု မင္းထု ျပည္သူလူထု ထု(၃)ထုမွ ပူးေပါင္းၿပီး ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ လာခဲ့ျခင္းသာ ျဖစ္ေပသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] ဒုတိယသံဂါယနာတင္ရျခင္းအေၾကာင္း

(၁) သိဂႌေလာဏကပၸ။ ။သားခ်ဳိျဖင္႔ ဆားကိုထည့္၍ ဆားမရွိေသာအခါ ယာ၀ကာလိကေဘာဇဥ္ႏွင့္ ေရာ၍စားျခင္းသည္ ရဟန္းတို႔အားအပ္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

(၂) ဒြဂၤုလကပၸ။ ။ေနမြန္းတည့္၍ အရိပ္လက္ႏွစ္သစ္လြန္မွ ယာ၀ကာလိကေဘာဇဥ္ကို စားျခင္းသည္ ရဟန္းတို႔အားအပ္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

(၃) ဂါမႏၲရကပၸ။ ။တန္ၿပီဟု ျမစ္မိေသာေဘာဇဥ္ကို အတိရိက္၀ိနည္းကံ မျပဳဘဲ ရြာတပါးသို႔သြားအံ့ဟု ႏွလုံးျပဳ၍စားျခင္းသည္ ရဟန္းတို႔အားအပ္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

(၄) အာ၀ါသကပၸ။ ။သိမ္တခုတည္းတြင္ အထူးထူးေသာေနရာ၌ေန၍ အသီးအသီး ကံေဆာင္ျခင္းသည္ ရဟန္းတို႔အားအပ္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

(၅) အႏုမတိကပၸ။ ။မေရာက္လာေသးေသာ ရဟန္းတို႔၏ အလိုဆႏၵ သေဘာတူညီခ်က္ကိုယူ၍ ကံေဆာင္ျခင္းသည္ ရဟန္းတို႔အားအပ္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

(၆) အာစိဏၰကပၸ။ ။ဆရာဥပဇၩာယ္တို႔၏ အယူအေလ့ဟူသေရြ႕သည္ အပ္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

(၇) အမထိတကပၸ။ ။ႏို႔ရည္အျဖစ္ကိုလည္း မစြန္႔ေသး၊ ႏို႔ဓမ္းအျဖစ္သို႔လည္း မေရာက္ေသးေသာ ႏို႔ရည္ကို ပ၀ါရိတ္သင့္ေသာရဟန္းသည္ အတိရိက္၀ိနည္းကံ မျပဳဘဲ စားျခင္း၊ ေသာက္ျခင္းငွာသင့္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

(၈) ကပၸတိ ဇေလာဂႎ ပါတုံ။ ။ေသႏုကိုေသာက္ျခင္းငွာ ရဟန္းတို႔အားအပ္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

(၉) ကပၸတိ အဒသကံ နိသီဒနံ။ ။အဆာမရွိေသာ နိသီဒိုင္သည္ ရဟန္းတို႔အားအပ္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

(၁၀) ကပၸတိ ဇာတ႐ူပ ရဇတံ။ ။ေရႊေငြကို အလွဴခံျခင္းသည္ ရဟန္းတို႔အား အပ္၏ဟု အယူရွိျခင္း။

ဤ မသူေတာ္တို႔၏ တရား ၁၀-ပါးေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] တတိယအႀကိမ္သဂၤါယနာတင္ျခင္း

(၁) အေၾကာင္းခံသာသနာႏွစ္ (၂၃၅) ႏွစ္ ၾကာၿပီးေနာက္ ပါဋလိပုတ္ျပည္တြင္ မိစၦာအယူရွိေသာ ရဟန္းအတု (၆၀၀၀၀) ေက်ာ္အထိ သာသနာအတြင္း အေယာင္ ေဆာင္ၿပီး ၀င္ေရာက္လာၾကသည္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး တင္ခဲ့ ရသည္။

(၂) သာသနာႏွစ္ (၂၃၅) ႏွစ္

(၃) ေနရာ ပါဋလိပုတ္ျပည္ အေသာကာ႐ံုေက်ာင္း

(၄) ေခါင္းေဆာင္ အရွင္မဟာေမာဂၢလိပုတၱိႆမေထရ္

(၅) သံဃာဦးေရ ရဟႏၲာေပါင္း (၁၀၀၀)

(၆) မင္း သီရိဓမၼာေသာကမင္း

(၇) ၾကာျမင့္ခ်ိန္ (၉) လ

- ရဟန္းအတု (၆၀၀၀၀) ေက်ာ္ သာသနာအတြင္း၀င္ေရာက္လာခဲ့ၾကၿပီး ကတံုးတံုးသကၤန္းစည္းသည္ႏွင့္ ရဟန္းျဖစ္ၿပီးလုပ္ခ်င္သလို လုပ္ေနၾကရာ သာသနာ လြန္စြာမွ ညႇိဳးမွိန္လာခဲ့ၿပီး ၀ိနည္းေတာ္ႏွင့္အညီ က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနၾကေသာ ရဟန္းအစစ္တို႔မွာ လြန္စြာခ်ဳိ႕တဲ့ဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကရသည္။

- အရွင္တိႆမေထရ္ႀကီး ဦးေဆာင္ေသာရဟႏၲာ (၁၀၀၀) ပါေသာ သံဃာထု သီရိဓမၼာေသာကမင္း၏ မင္းထု ႏွင့္ သာသနာ၀င္မ်ား ျပည္သူလူထု စေသာ ထု (၃) ထု ပူးေပါင္းၿပီး ႏႈတ္ထက္အကၡရာ သဂၤါယနာ တင္ခဲ့ရာ အခ်ိန္ (၉) လ ၾကာျမင့္ခဲ့သည္။

- အေယာင္ေဆာင္၀င္လာေသာ ရဟန္းအတုမ်ားအား စိစစ္ၿပီးလူ၀တ္လဲေစျခင္း သာသနာေတာ္မွ ႏွင္ထုတ္ခဲ့ျခင္းတို႔ျဖင့္ သာသနာေတာ္ ညိႇဳးႏြမ္း ေနမႈကို ျပန္လည္ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကေပသည္။

- သီရိဓမၼာေသာကမင္းသည္ သဂၤါယနာတင္ၿပီးေနာက္ ကိုးတိုင္းကိုးဌာန သာသနာျပဳအဖြဲ႕မ်ားေစလႊတ္ၿပီး အႀကီးမားဆံုးေသာ သာသနာျပဳ လုပ္ငန္းကို ကမၻာအႏံွ႕ ျပဳလုပ္ခဲ့ရာ ကမၻာ့အင္ပါယာတစ္ခုလံုး၏ (၅) ပံု (၄) ပံုသည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ လႊမ္းမိုးခဲ့ရသည္။

- ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ သာသနာေရာက္ရွိလာရျခင္းသည္ သု၀ဏၰဘူမိသာသနာျပဳအဖြဲ႕မွ အရွင္ေသာဏႏွင့္ အရွင္ဥတၱရမေထရ္ (၂) ပါး ဦးေဆာင္ေသာ ရဟႏၲာ (၅) ပါးအဖြဲ႕၏ သထံုဖက္မွ ၀င္ေရာက္ သာသနာ ျပဳရာမွအစျပဳၿပီး ေရာက္ရွိလာရျခင္းျဖစ္သည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] စတုတၳအႀကိမ္သဂၤါယနာတင္ျခင္း

(၁) အေၾကာင္းခံသာသနာႏွစ္ (၄၅၀) ၾကာေသာ္ သီဟိုဠ္ႏိုင္ငံသို႔ သာသနာကူးေျပာင္းလာခဲ့ရာတြင္ အငတ္ေဘးႏွင့္သူပုန္ ေဘးႀကီး (၁၂)ႏွစ္ၾကာက်ေရာက္ခဲ့ရသျဖင့္ သံဃာအစစ္မ်ား ဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကမႈကို အေၾကာင္း ျပဳၿပီးတင္ခဲ့သည္။

(၂)သာသနာႏွစ္ (၄၅၀) ႏွစ္

(၃) ေနရာ သီဟိုဠ္ႏိုင္ငံ မလယဇနပုဒ္ အေလာကလိုဏ္ဂူ

(၄) ေခါင္းေဆာင္ အရွင္မဟာဓမၼရကၡိတမေထရ္

(၅) သံဃာဦးေရ ရဟႏၲာေပါင္း (၅၀၀)

(၆)မင္း ၀႗ဂါမဏိမင္း

(၇)ၾကာျမင့္ခ်ိန္ တစ္ႏွစ္

- သီရိဓမၼာေသာကမင္း၏ သားေတာ္ရဟႏၲယမဟိႏၵႏွင့္သမီးေတာ္ရဟႏၲာ သဃၤမိတၱာေထရီတို႔ ျပဳခဲ့ေသာသာသနာသည္ သီဟိုဠ္တြင္ ထြန္းကားခဲ့ရာမွ အငတ္ေဘးႏွင့္ သူပုန္ေဘးမ်ား (၁၂) ႏွစ္ၾကာ ေပၚေပါက္သျဖင့္ ဒါယကာ ဒါယိကာမမ်ားမွ ပစၥည္းေလးပါးပံ့ပိုးမႈမရွိေတာ့သျဖင့္၀ိနည္းေလးစားေသာ သံဃာအစစ္တို႔သည္ ဒုကၡေရာက္ၾကရသည္။

- အခ်ဳိ႕ေသာ သံဃာအစစ္တို႔သည္ ဘုရားရွင္၏ ဓမၼမ်ား မေပ်ာက္ပ်က္ရေလေအာင္ ႏႈတ္ျဖင့္ရြတ္ဆိုရင္း သဲေသာင္ေပၚတြင္ ဗိုက္ေပၚသဲမ်ား တင္ၿပီးမေမ့ေလ်ာ့ေအာင္ ရြတ္ဖတ္ထိန္းသိမ္းေနၾကသည္။ အခ်ိဳ႕သံဃာတို႔တြင္လည္း လြန္စြာခ်ဳိ႕တဲ့လာၾကသျဖင့္ နီ၀ရဏတရားမ်ား လႊမ္းမိုးလာ ၾကသည္။

- သူပုန္ေဘး (၁၂) ႏွစ္ကာလၿပီးဆံုးခ်ိန္တြင္ သာသနာလြန္စြာ ညိႇဳးမွိန္ေနသျဖင့္ အရွင္မဟာဓမၼရကၡိတ မေထရ္ ဦးေဆာင္ေသာရဟႏၲာ (၅၀၀) တို႔ ပါ၀င္ေသာ သံဃာထု အေထာက္အပံ့ျပဳၾကေသာ ၀႗ဂါ မဏိမင္း၏ မင္းထု သာသနာ၀င္မ်ား ျပည္သူလူထု ထု (၃) ထု ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကသည္။

- ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားသည္ ႏႈတ္ထက္အကၡရာတင္လွ်င္ ေနာင္တြင္ အလြယ္တကူ ေပ်ာက္ကြယ္သြား ႏိုင္သည္ကို သိလာသျဖင့္ မွတ္တမ္းအျဖစ္ ေပရြက္ေပၚ ေရးတင္ၿပီး ေပထက္အကၡရာတင္ခဲ့ရာ တစ္ႏွစ္ ၾကာျမင့္ခဲ့သည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] ပဥၥမအႀကိမ္ သဂၤါယနာတင္ျခင္း

(၁) အေၾကာင္းခံသာသနာႏွစ္ (၂၄၁၅) ၾကာၿပီးေနာက္ စတုတၳႏွင့္ပဥၥမအႀကိမ္ၾကားတြင္ ႏွစ္ေပါင္း (၂၀၀၀) ခန္႔ ၾကာျမင့္ ခဲ့သည့္အတြက္ ေပရြက္ေပၚတင္ထားမႈသည္ ရာသီဥတုႏွင့္ပိုးမႊားအႏၲရာယ္တို႔ေၾကာင့္ ၾကာရွည္ခံႏိုင္ မႈမရွိဘဲ ျဖစ္လာျခင္း မူကြဲမ်ားျဖစ္ေပၚလာျခင္းတို႔အေပၚ အေၾကာင္းျပဳ၍ တင္ခဲ့သည္။

(၂) သာသနာႏွစ္ (၂၄၁၅) ႏွစ္

(၃) ေနရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ရတနာပံုေနျပည္ေတာ္

(၄) ေခါင္းေဆာင္ အရွင္ဇာဂရမေထရ္

(၅) သံဃာဦးေရ ႐ိုး႐ိုးရဟန္းေပါင္း (၂၄၀၀)

(၆) မင္း မင္းတုန္းမင္း

(၇) ၾကာျမင့္ခ်ိန္ ႏႈတ္ျဖင့္ရြတ္ (၅) လ (၃) ရက္

ေက်ာက္ထက္တင္ (၇) ႏွစ္ (၆) လ (၁၄) ရက္ - သာသနာႏွစ္ (၂၄၁၅) ႏွစ္ ၾကေသာ္ ေပရြက္ေပၚတင္ထားေသာ ပိဋကတ္ (၃) ပံုတို႔သည္ ရာသီဥတုႏွင့္ ပိုးမႊားအႏၲရာယ္တို႔ေၾကာင့္ ပ်က္စီးလာခဲ့ျခင္းႏွင့္ အခ်ိဳ႕မူကြဲမ်ား ျဖစ္ေပၚလာျခင္းတို႔ေၾကာင့္ အရွင္ဇာဂရ မေထရ္ ဦးေဆာင္ေသာ ရဟန္း (၂၄၀၀) ပါ၀င္ေသာ သံဃာထု သည္ ေထာက္ပံ့ကူညီေပးေသာ မင္းတုန္းမင္း၏ မင္းထု ႏွင့္ သာသနာ၀င္မ်ား ျပည္သူလူထု စေသာ ထု (၃) ထု ပူးေပါင္းၿပီး မႏၲေလးၿမိဳ႕ ရတနာပံုေနျပည္ေတာ္တြင္ သဂၤါယနာတင္ခဲ့ၾကသည္။

- ႏႈတ္ျဖင့္ရြတ္ဆိုတင္ခဲ့ျခင္းသည္ (၅) လႏွင့္ (၃) ရက္ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို ကမၻာတည္သေရြ႕ၾကာရွည္ မပ်က္စီးရေလေအာင္ စက်င္ေက်ာက္ျပားအေပၚ၌ ထြင္းထုေရးသားခဲ့ရာ စက်င္ေက်ာက္ျဖဴအျပားေပါင္း (၇၂၉) ခ်ပ္ရရွိခဲ့ၿပီး အခ်ိန္အားျဖင့္ (၇) ႏွစ္ (၆) လ ႏွင့္ (၁၄) ရက္ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီး ယေန႔တိုင္ မႏၲေလးေလာကမာရဇိန္ ဘုရား၀င္းအတြင္း၌ ကမၻာ႔အႀကီးဆံုးစာအုပ္ (The World Biggest Book) ဟူေသာအမည္ျဖင့္ ကမၻာေပၚတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဂုဏ္ေဆာင္မွတ္တိုင္ႀကီး အျဖစ္ လြန္စြာထင္ရွားခဲ့ေပသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] ဆ႒မအႀကိမ္သဂၤါယနာတင္ျခင္း

(၁) အေၾကာင္းခံသာသနာထြန္းကားရာ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ တစ္ပါးေသာ ဘာသာ၀င္တို႔၏ သူ႔ကြၽန္ဘ၀ေရာက္ခဲ့ၿပီး ႏွစ္္(၁၀၀)ခန္႕ သာသနာညိွဳးႏြမ္းမႈအေပၚ အေၾကာင္း ခံျပီးသာသနာႏွစ္ (၂၄၉၈) ႏွစ္တြင္ သဂၤါယနာတင္ခဲ့ရသည္။

(၂) သာသနာႏွစ္ (၂၄၉၈) ႏွစ္

(၃) ေနရာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ကမၻာေအးကုန္းေျမ မဟာပါသာဏလိုဏ္ဂူ

(၄) ေခါင္းေဆာင္ ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္အရွင္ေရ၀တ၊ မဟာစည္ဆရာေတာ္အရွင္ေသာဘဏ၊ မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဦး၀ိစိတၱသာရာ ဘိ၀ံသ

(၅) သံဃာဦးေရ ႐ိုး႐ိုးရဟန္းေပါင္း (၂၅၀၀)

(၆) မင္း ဖဆပလဦးႏု အစိုးရ

ဗုဒၶသာသနာထြန္းကားဆံုးျဖစ္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ သူ႔ကြၽန္ဘ၀ ႏွစ္ (၁၀၀)ခန္႔ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီး သာသနာေတာ္ လြန္စြာညိႇိဳးႏြမ္းလာခဲ့သည္။ သူ႕ကြၽန္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္လာသည္ႏွင့္ သာသနာႏွစ္ (၂၄၉၈) ႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ကမၻာေအးကုန္းေျမ မဟာပါသာဏ လိုဏ္ဂူတြင္ ဆ႒မအႀကိမ္ သဂၤါယနာတင္ၿပီး သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရသည္။

- ေညာင္ရမ္းဆရာေတာ္၊ မဟာစည္ဆရာေတာ္ႏွင့္ မင္းကြန္းဆရာေတာ္မ်ား ဦးေဆာင္ေသာ ရဟန္း (၂၅၀၀) တြင္ ေထရ၀ါဒႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ေသာ ျမန္မာ၊ ထိုင္း၊ လာအို၊ ကေမၻာဒီးယား၊ သီရိလကၤာ ႏိုင္ငံ (၅) ႏိုင္ငံမွ ရဟန္းမ်ား ပါ၀င္ေသာ သံဃာထု၊

- ဖဆပလ ဦးႏုအစိုးရဦးေဆာင္ေသာ မင္းထု ႏွင့္ သာသနာ၀င္မ်ား ျပည္သူလူထု စေသာထု (၃) ထု ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၿပီး ယခင္ ပိဋကတ္ေတာ္ မ်ားကို ေက်ာက္ျပားေပၚမွာ ဖတ္ေနရာမွ အလြယ္တကူ ဖတ္မွတ္ေလ့လာႏိုင္ရန္ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို စာအုပ္မ်ားေပၚတြင္ ကူးေျပာင္း႐ိုက္ႏွိပ္ၿပီး ဆ႒မ အႀကိမ္ သဂၤါယနာတင္ၿပီး သာသနာေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ၾကသည္။

- ယခုအခ်ိန္တြင္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ပိဋကတ္ (၃) ပံုစလံုးသည္ စာအုပ္မ်ားေပၚတြင္ ေရာက္ရွိလာၿပီျဖစ္သျဖင့္ မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္မဆို ေနရာမေရြး အခ်ိန္မေရြး အလြယ္တကူဖတ္မွတ္ ေလ့လာႏိုင္လာၿပီး သာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္း တည္တံ့ျပန္႔ပြားေရးအတြက္လည္း အထူးအေရးပါလွေပသည္။

ဆ႒သံဂါယနာမူ ပါဠိေတာ္က်မ္းမ်ားပိဋကအားျဖင့္ သံုးပံု, နိကာယ္အားျဖင့္ ငါးရပ္ေသာ ပါဠိေတာ္က်မ္းရင္းမ်ားသည္ စုစုေပါင္း ၅၂-က်မ္းရွိ၏။ ဆ႒သံဂါယနာတင္မူအရ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ရာတြင္ အခ်ိဳ႕က်မ္းငယ္မ်ားအား တစ္အုပ္တည္းတြင္ေပါင္း၍ ထုတ္ေ၀သျဖင့္ စာအုပ္ေပါင္း ၄၀ ရွိေလသည္။

(က) သုတၱန္ပိဋက (နိကာယ္ ၅-ရပ္) က်မ္းေပါင္း ၄၀ (၂၃-အုပ္)

1. ဒီဃနိကာယ္ ၃-က်မ္း (၃-အုပ္)
2. မဇၩိမနိကာယ္ ၃-က်မ္း (၃-အုပ္)
3. သံယုတၱနိကာယ္ ၅-က်မ္း (၃-အုပ္)
4. အဂၤုတၱရနိကာယ ၁၁-က်မ္း (၃-အုပ္)
5. ခုဒၵကနိကာယ္ ၁၈-က်မ္း (၁၁-အုပ္)

(ခ) ၀ိနည္းပိဋက (ခုဒၵကနိကာယ္) ၅-က်မ္း (၅-အုပ္)

(ဂ) အဘိဓမၼာပိဋက (ခုဒၵကနိကာယ္) ၇-က်မ္း (၁၂-အုပ္)
[ျပင္ဆင္ရန္​] ယေန႔ေခတ္ သာသနာအေျခအေန

- သာသနာႏွစ္(၂၃၅)ႏွစ္ တတိယသဂၤါယနာတင္စဥ္က ကမၻာ့အင္ပါယာ၏ (၅) ပံု (၄)ပံုသည္ ဗုဒၶသာသနာ လႊမ္းမိုးခဲ့ရာမွ ယေန႔ေခတ္တြင္ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာ သည္ (၅)ႏုိင္ငံသာက်န္ေပေတာ့သည္။

- ကမၻာ့လူဦးေရျဖင့္ႏိႈင္းယွဥ္လွ်င္ သန္းေပါင္း (၆၁၀၀) ခန္႔ ရွိေသာကမၻာတြင္ သန္းေပါင္း (၂၅၀)ခန္႔သာ ရွိႏုိင္ေၾကာင္း ခန္႔မွန္းၾကသျဖင့္ ယခင္က ကမၻာ့ လူဦးေရ ၏ (၈၀) ရာခိုင္ႏႈန္းမွ ယခု (၄) ရာခိုင္ႏႈန္းအထိ က်ဆင္းလာေၾကာင္း မွန္းဆၾကေလသည္။

- ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ေထရ၀ါဒသာသနာ အထြန္းကားဆံုးေသာ ႏုိင္ငံျဖစ္ၿပီး တစ္ႏုိင္ငံလံုး၏ (၈၀) ရာခိုင္ ႏႈန္းခန္႔ရွိသည္ဟု ခန္႔မွန္းခဲ့ေသာ္လည္း ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶသာသနာအေၾကာင္းနားလည္သူနည္းပါလွ ေပသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ယခုအခ်ိန္တြင္ သံဃာထုႏွင့္ မင္းထုအပိုင္းမွ ေရရွည္စီမံကိန္းမ်ား ခ်မွတ္ၿပီး အထူးႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနၾကၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျပည္သူ လူထု အပိုင္းမွ ႀကိဳးစားေဆာင္ရြက္မႈ လြန္စြာအားနည္းေနေပသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] ေက်းဇူးသိမွေက်းဇူးဆပ္

သတၱ၀ါတိုင္းမွာ ေက်းဇူးရွင္မ်ားရွိၾကေပရာ ေက်းဇူးရွင္မ်ားအေပၚ ေက်းဇူးတင္ေစသည့္အေၾကာင္းမ်ားကို မသိ၍သာ ေက်းဇူးကိုျပန္လည္ မေပးဆပ္ ၾကေသးဘဲ လႊင့္ေမ်ာ၊ ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့ၾကသည္။

- ေက်းဇူးရွင္မ်ား၏ ေက်းဇူး (ဂုဏ္ေတာ္) ကို မွန္ကန္စြာ သိျမင္လာသည္ႏွင့္ ေက်းဇူးအား ျပန္လည္ မေပးဆပ္ဘဲ မေနႏိုင္ၾကေတာ့ေပ။

(၁) ဘုရားရွင္၏ ဘုရားအေလာင္း ဘ၀မွ ေက်းဇူးေတာ္

(၂) ဘုရား ျဖစ္ၿပီးေနာက္ သာသနာထူေထာင္ၿပီး သာသနာျပဳေပးခဲ့ေသာ ေက်းဇူေတာ္

(၃) ဘုရားရွင္၏ သာ၀ကႀကီးမ်ားျဖစ္ေသာ ေခတ္အဆက္ဆက္ သာသနာျပဳလာခဲ့ေသာ သံဃာေတာ္အရွင္ သူျမတ္မ်ား ပါ၀င္ေသာ သံဃာထု၏ ေက်းဇူးေတာ္

(၄) ေခတ္အဆက္ဆက္သာသနာ့အက်ဳိးပံ့ပိုးေပးခဲ့ေသာ အာဏာပိုင္ မင္းထု ၏ ေက်းဇူးေတာ္

(၅) သာသနာ့အက်ဳိးေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ၾကေသာ သာသနာ၀င္မ်ား ျပည္သူလူထု ၏ေက်းဇူးေတာ္

သမိုင္းတေလွ်ာက္ ေက်းဇူးျပဳခဲ့ၾကေသာ ေက်းဇူးရွင္အားလံုးတုိ႔၏ အသက္ေသြးေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ဘ၀ေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာျဖင့္ ထူေထာင္လာခဲ့ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္လာခဲ့ေသာ တန္ဖိုးျဖတ္၍ မရႏုိင္ေသာ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကိုမ်ဳိးဆက္သစ္ ယေန႔ေခတ္ ဗုဒၶသာသနာ၀င္အေပါင္းတုိ႔ကလည္း ဆက္လက္ၿပီးထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ ေက်းဇူးဆပ္ရန္လိုအပ္လွေပသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] ဘုရားသာသနာအက်င့္ႏွစ္ျဖာ

ဘုရားရွင္၏ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းတြင္-

(၁) ပရိယတၱိသာသနာသည္ တရားေဟာ တရားျပ စာေပဖတ္မွတ္ သင္ၾကားျခင္းလုပ္ငန္း (စာသင္ တုိက္မ်ား၊ တရားပြဲမ်ား) ႏွင့္

(၂) ပဋိပတၱိသာသနာသည္ မိမိဗဟုသုတျဖင့္ သိရေသာစစ္မွန္ေသာ တရားေတာ္မ်ားကိုခႏၶာ တြင္းမွာ သိျမင္လာေအာင္ ကိုယ္တုိင္႐ႈမွတ္ ေလ့က်င့္ ရေသာ လုပ္ငန္း (၀ိပႆနာရိပ္သာ မ်ား၌ အားထုတ္ျခင္း) မ်ားကိုသာ အက်င့္(၂)ျဖာဟု ေခၚဆိုရေပမည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] သမုိင္းေၾကာင္းမွ အားနည္းခ်က္မ်ား

၁။ ဗုဒၶသာသနာ၏ အေျခခံအႏွစ္သာရမ်ား ကို သိျမင္နားလည္မႈအားနည္းျခင္း

၂။ ဗုဒၶ၏အလိုေတာ္က်သည္ မိမိခႏၶာမွာတရားေတြ႕ႏုိင္ေရးက်င့္ဖို႔ အဓိကဆံုးမခဲ့ေသာ္လည္း ခႏၶာကိုယ္ေတြ႕ က်င့္ႀကံ႐ႈမွတ္မႈ နည္းပါးခဲ့ျခင္း

၃။ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းသည္ အမ်ားအက်ဳိးသယ္ပိုး သည့္လုပ္ငန္းျဖစ္ေသာ္လည္း မိမိအက်ဳိးကိုသာ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သူမ်ားျပားေနခဲ့ျခင္း

၄။ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းသည္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းအနည္းစုျဖင့္ လုပ္၍မရ သာသနာ၀င္အားလံုး အမ်ားစုမွ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္ အားနည္း ေနၾကျခင္း

၅။ သာသနာေတာ္ႀကီးသန္႔ရွင္းတည္တံ့ျပန္႔ပြားႏုိင္ရန္ ႀကံဳသလိုလုပ္၍မရ အေျမာ္အျမင္ႀကီးမားစြာျဖင့္ ေရရွည္ စီမံကိန္းမ်ားေရးဆြဲၿပီး ေဆာင္ရြက္ရန္ အားနည္းေနခဲ့ျခင္း
[ျပင္ဆင္ရန္​] လုပ္ေဆာင္ၾကရန္

၁။ ေထရ၀ါရဗုဒၶသာသနာေတာ္၏ အေျခခံအႏွစ္သာရမ်ား ကို အနည္းဆံုး အႏွစ္ခ်ဳပ္ မ်ား သိျမင္နား လည္လာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ၾကရန္

၂။ ဗုဒၶအလိုေတာ္က် မိမိသိေသာတရားမ်ားကို မိမိခႏၶာမွာ က်င့္ၾကံ့႐ႈမွတ္ ၾကရန္

၃။ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္သူတိုင္း ကိုယ္က်ဳိးစြန္႔လႊတ္ၿပီး အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ သာသနာေတာ္ အက်ဳိးတစ္ခုတည္းသာ ရည္ရြယ္ၿပီး စစ္မွန္စြာ သာသနာျပဳၾကရန္

၄။ ဗုဒၶသာသနာ၀င္အားလံုးတို႔သည္ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္းတည္တံ့ ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ လူတိုင္းတြင္ တာ၀န္ရွိၿပီး သာသနာ၀င္တိုင္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ လာႏိုင္ေရးစည္း႐ံုးၾကရန္

၅။ သာသနာေတာ္ သန္႔ရွင္း တည္တံ့ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ အေျမာ္အျမင္ႀကီးမားစြာျဖင့္ ဘက္စံုမွလိုအပ္ေသာ အင္အားမ်ားစုစည္းၿပီး ေရရွည္ စီမံကိန္း မဟာဗ်ဴဟာ နည္းဗ်ဴဟာမ်ား ေရးဆြဲျပင္ဆင္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ ၾကရန္
[ျပင္ဆင္ရန္​] အင္အား(၅)အား အျမဲျဖည့္ထား

၁။ ဓမၼအား ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ မူရင္းအတိုင္းစစ္မွန္ေသာဓမၼကို မွန္တိုရွင္းနည္းလမ္းျဖင့္ စုထားေသာတရားဓမၼအင္အား

၂။ လူအား အယုတ္ အလတ္ အျမတ္ လူတန္းစားမေရြး သူေတာင္းစားအ႐ူးပါမက်န္ စုစည္းထားေသာ လူအင္အား

၃။ ဓနအား သာသနာေတာ္အတြက္ ပ့့ံပိုးကူညီေပးေသာ ေငြအား ပစၥည္းဥစၥာအားရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏အင္အား

၄။ အာဏာအား အစိုးရမင္းမ်ား၏ ပံ့ပိုးကူညီ ေစာင့္ေရွာက္မႈသည္ လြန္စြာ ႀကီးမားေသာအင္အား

၅။ အၾကံဥာဏ္အား သာသနာေတာ္အတြက္ နည္းမွန္လမ္းမွန္ တိုးတက္ေစရန္ ထက္ျမတ္ေသာ အၾကံဥာဏ္ေပးႏိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ အင္အား
[ျပင္ဆင္ရန္​] မွတ္သားရမည့္ ဥပမာ

- တတိယအႀကိမ္သဂၤါယနာတင္ခဲ့ေသာ သီရိဓမၼာေသာကမင္း သည္ မွတ္တမ္းတင္ေက်ာက္စာတိုင္မ်ား ထုလုပ္စိုက္ထူခဲ့စဥ္က ေက်ာက္တိုင္မ်ား၏ ထိပ္တြင္ တိရစၦာန္ (၄) ေကာင္ကို ထုလုပ္ခဲ့သည္။

1. ျခေသၤ့ = ျခေသၤ့ကဲ့သို႔ ရဲ၀ံ့ေသာသတၱိရွိရန္
2. ဆင္ = ဆင္ကဲ့သို႔ ခြန္အားႀကီးမားမႈရွိရန္
3. ျမင္း = ျမင္းကဲ့သို႔ သြက္လက္ျဖတ္လတ္စြာ လုပ္ေဆာင္ရန္
4. ႏြား = ႏြားက့ဲသို႔ ၀န္ေဆာင္ႏိုင္သကဲ့သို႔ သည္းၿငီးခံႏိုင္ရန္

သာသနာျပဳသူတို႔သည္ ၄င္းတိရစၧာန္ (၄) ေကာင္၏ ထင္ရွားေသာ စ႐ိုက္ကဲ့သို႔ အတုယူလုပ္ေဆာင္ ၾကရန္ ဥပမာေပးခဲ့ေပသည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] သာသနာျပဳသူ စိတ္ဓာတ္

စိတ္ရွည္ ဇြဲသန္ သည္းၿငီးခံ ျပဳရန္သာသနာ

- ေျခသုတ္ပုဆိုး ေျမြစြယ္က်ဳိးကဲ့သို႔ စေသာေဆာင္ပုဒ္မ်ားႏွင့္အညီ သာသနာျပဳမည့္သူသည္ မာန္ (မာန) ကိုလည္း ေလ်ာ့၊သည္းၿငီးခံၿပီး မိမိအက်ဳိး အတြက္ ရယူျခင္း (လာဘ၊ သကၠာယ၊ သိေလာက) ကို သြယ္၀ိုက္၍ပင္လွ်င္ မယူမိေစရန္ႏွင့္အမ်ားအက်ဳိးေဆာင္ရြက္ခ်င္ေသာ ေစတနာအျပည့္ ထားၿပီး ဗုဒၶ သာသနာေတာ္ႀကီးအတြက္ မိမိစြမ္းေဆာင္ႏိုင္သည့္ အခန္းက႑မွ ႏိုင္သေလာက္ ေပးဆပ္ၾကရမည္ ျဖစ္သည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] သေဘာတူညီခ်က္

ေထရ၀ါဒ (၅) ႏိုင္ငံမွ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ေနာက္ဆံုးညိႇႏိႈင္းသေဘာတူညီခ်က္

1. Restoration (နဂိုမူရင္းအတိုင္း အစားထိုးျခင္း)
2. Preservation (မူရင္းအတိုင္းကိုသာ သိမ္းဆည္းထားျခင္း)
3. Promotion (တိုးတက္ေအာင္ ကူညီအားေပးျခင္း)
4. Propagation (ျပန္႔ပြားျခင္း)
5. Protection (ကာကြယ္ျခင္း)

အထက္ပါ (၅) ခ်က္ကို အျမန္ဆံုးအေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကရန္ တို႔ျဖစ္သည္။
[ျပင္ဆင္ရန္​] စနစ္ (၄)

ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္

1. Practical System (လက္ေတြ႕ျပည့္စံုေသာစနစ္)
2. Ethical System (ကိုယ္က်င့္တရားျပည့္စံုေသာစနစ္)
3. Spiritual System (စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာျပည့္စံုေသာစနစ္)
4. Philosophical System (အေတြးအေခၚပိုင္းဆိုင္ရာ ျပည့္စံုေသာစနစ္)

စစ္မွန္လွေသာစနစ္ (၄) မ်ဳိးျဖင့္ ျပည့္စံုေပသည္။ [1]

Saturday, April 24, 2010

ရက္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ေပမယ့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဆိုင္းဘုတ္တို႔ အလံတို႔ကို ျဖဳတ္ခ်ထားစရာ အေၾကာင္းမရွိဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာဆို...

http://www.demowaiyan.co.cc/2010/04/blog-post_3961.html အသံဖိုင္ကို ဒီလင့္မွာ ရႏိုင္ပါတယ္။
အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ အေနနဲ႔ စစ္အစိုးရရဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာ ဥပေဒမွာ ပါရွိတဲ့ ရက္ေပါင္း ၆၀ ကိုေက်ာ္လြန္သြားခ်ိန္မွာ ပါတီရဲ႕ ဆိုင္းဘုတ္တို႔ အလံတို႔ကို ခ်ထားဖို႔မလိုဘူး.... ခ်ထားစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူးဟု လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မွ ယေန႔ ေန႔လည္၁နာရီမွ ၃နာရီထိ အက်ိဳးေဆာင္ ေရွ႕ေနမ်ားႏွင့္ ေတြဆံု႔ခြင့္ရစဥ္ ေျပာဆိုလိုက္ေၾကာင္း ေရွ႕ေနၾကီးဦးဥာဏ္ဝင္းကေျပာဆိုပါတယ္။

Get this widget | Track details | eSnips Social DNA
ေရွ႕ေနၾကီးဦးဥာဏ္ဝင္းရဲ႕ ေျပာဆိုခ်က္ အသံဖိုင္ပါ....

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာေရး အေျခအေန ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း။ ျပီးခဲ့တဲ့ အပတ္ေတြက ေဆးရုံမွာ Echo ရုိက္တဲ့ ေဆးစစ္ခ်က္ေတြ ေကာင္းမြန္ေၾကာင္း အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ ေရွ႕ေနၾကီးဦးဥာဏ္ဝင္းက ဆက္လက္ေျပာဆိုသြားပါတယ္။

သတင္း...ဒီမိုေဝယံ

စစ္ေတြမွာ ဆႏၵျပပြဲအၿပီး လွ်ပ္စစ္မီးျပန္ရ

http://www.voanews.com/burmese/2010-04-25-voa2.cfm
25 April 2010


ရခိုင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕ ကုန္တန္းရပ္ကြက္မွာ မီးမလာတာ လနဲ႔ခ်ိီလာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အမ်ိဳးသမီးေတြက ဦးေဆာင္ၿပီး လူအင္အား ၅၀၀ ေလာက္ဟာ ဧၿပီလ ၂၁ ရက္ေန႔ညက ရပ္ကြက္ထဲမွာလွည့္ၿပီး မီးရရိွေရးအတြက္ ဆႏၵျပခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီဆႏၵျပပြဲရဲ႕ ရလဒ္ေၾကာင့္ ကုန္တန္းရပ္ကြက္ကုိ အာဏာပိုင္ေတြက ၂၃ ရက္ေန႔မွာ မီးေပးလိုက္ၿပီလို႔ ၿမိဳ႕ခံေတြက ေျပာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အေသးစိတ္ စံုစမ္းထားတဲ့ ထိုင္းအေျခစိုက္ သတင္းေထာက္ မေအးမာက တင္ျပထားပါတယ္။

စစ္ေတြၿမိဳ႕ ကုန္တန္းရပ္ကြက္က ျပည္သူေတြဟာ ဒီဇင္ဘာလကစၿပီး မီးမလာတာ ၄ လေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္သလို မီတာ ထိန္းသိမ္းခေတြကိုေတာ့ ဧၿပီလကကစၿပီး တိုးျမႇင့္ေကာက္ခံခဲ့တဲ့ မေက်မနပ္ျဖစ္ရာကေန ဆႏၵျပတာခဲ့တာလို႔ ဆိုပါတယ္။ အခုအခါမွာေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြဘက္က ေစာင့္ၾကည့္မူေတြ လုပ္ေနၿပီး မီးကိုခ်က္ခ်င္း ျပန္ေပးလိုက္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံတဦးက အခုလိုေျပာပါတယ္။

"မီးမလာတာ ၄ လေလာက္ကို ရွိပါၿပီ။ သူတုိ႔ကေတာ့ ေအာ္တဲ့သူက ေအာ္တယ္။ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္နဲ႔ သြားေနၾကတဲ့ လူ ၅၀၀ ေလာက္ရွိတယ္။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ေစာေစာစီးစီး လာၿပီးေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြက ေစာင့္ေနၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ လွ်ပ္စစ္ဌာနကေနၿပီးေတာ့ သူတို႔ကလည္း ႀကိဳေစာင့္ေနၿပီးေတာ့ ညပိုင္းမွာ မီး ဖြင့္ေပးလိုက္တာ။ ည ၁ နာရီကေန စဖြင့္တယ္။"
၂၁ရက္ေန႔ည ၈ နာရီေက်ာ္ အခ်ိန္ကေနစၿပီး ၁၀ နာရီ နီးပါးအထိ ၁ နာရီေက်ာ္ၾကာ ဆႏၵျပမူေတြ ျဖစ္ပြားၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြဘက္ကေန လူစုခဲြတာမ်ိဳးေတြ မရွိခဲ့ေပမဲ့ ၂၂ ရက္ကစၿပီး ဒီေန႔အထိ ကုန္တန္းရပ္ကြက္ကို အာဏာပုိင္ေတြဘက္က လံုၿခံဳေရး တိုးျမႇင့္ခ်ထားလိုက္တယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ ရခိုင္ျပည္နယ္ ဗဟိုဦးစီးအဖဲြ႔၀င္ ဦးသိန္းလိႈင္ ေျပာျပတာကေတာ့ -

"အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြဘက္ကလည္း ႀကိဳတင္ေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့ အေနအထားမဟုတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္မိုလို႔ ျဗဳန္းဆုိင္းႀကီး ျဖစ္တာေၾကာင့္မိုလို႔ သူတုိ႔ဘက္က အေရးယူေဆာင္ရြက္မႈ တစံုတရာေတာ့ သူတို႔ မရွိခဲ့ဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အဲဒီေနရာက က်ေနာ္တုိ႔ ရဲစခန္းႏွစ္ခုနဲ႔လည္း အလွမ္းေ၀းတဲ့ေနရာ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မိုလို႔ အဲဒီလို ျဖစ္တယ္လုိ႔ ယူဆရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ ၂၂ ရက္ေန႔က်ေတာ့ အဲဒီမွာ စခန္းမႉးကအစေပါ့ေနာ္ ရဲတပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြအျပည့္ လံုၿခံဳေရး ခ်ၿပီးေတာ့ ေစာင့္ခုိင္းေနတာ ေတြ႔ရတယ္ခင္ဗ်။"

အခုလို ရခိုင္ျပည္က လူထုေတြ မီးကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး မေက်မနပ္ျဖစ္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေျပာျပခဲ့ရာမွာေတာ့ -

"ဟုတ္ကဲ့။ သူတို႔အေျပာအရဆိုရင္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလကစၿပီး ကုန္တန္းရပ္ကြက္မွာ မီး လံုး၀ မလာဘူး။ မလာတဲ့အျပင္ မီတာခက ထိန္းသိမ္းခဆိုၿပီး ၅၀၀ ကေန ၁,၀၀၀ တက္လာတယ္။ ရခိုင္မွာက ေရနံနဲ႔ သဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔ေတြ ရွိေနတယ္။ အဲဒီရခိုင္က ေရနံသဘာ၀ဓါတ္ေငြ႔ေတြကို အလင္းျပဳၿပီးေတာ့ ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုးကို ၂၄ နာရီ မီးေပးလို႔ ရတဲ့အေနအထားမ်ိဳးမွာ ရခိုင္ေဒသက စစ္ေတြမွာ ဒီလို အေမွာင္ခ် ထားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မိုလို႔ ဒါဟာ မတရားဘူး၊ သည္းမခံႏုိင္တဲ့အဆံုး အဲဒီလို လုပ္ရတယ္လို႔ ေျပာတယ္ခင္ဗ်။"

ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္းမွာ မီးမလာတဲ့ အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြ စာမက်က္ရတာ၊ အိမ္တြင္းစီးပြားေရး လုပ္ငန္းေတြကိုလည္း လုပ္ကိုင္လို႔ မရတာေတြ၊ ရာဇ၀တ္မႈ ထူေျပာမႈေတြ ျဖစ္လာတာေၾကာင့္ မီးကိုလိုအပ္တယ္ဆိုၿပီး ၿမိဳ႕ခံေတြက ေျပာပါတယ္။ ကုန္တန္းရပ္ကြက္ဟာ စစ္ေတြၿမိဳ႕မွာ ဆန္အေရးအခင္းျဖစ္ခ်ိန္ကလည္း အဲဒီေနရာကေန စခဲ့တဲ့ေနရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။